تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امثال و حكم ( فارسى ) — صفحة 253

مساهمون:

ص٢٥٣

الشباب شعبة من الجنون

. حديث . برنائى شاخى از ديو گرفتگيست .

الشباب مطية الجهل

. جوانى بارگى نادانى باشد .

الشباب نوع من الجنون

. برنائى ديوانگىگونه‌ايست . منسوب بارسطو تمثل . اى پسر هرچند تو جوانى پيرعقل باش . نگويم جوانى مكن ليكن جوانى خويشتن‌دار باش و از جوانان پژمرده مباش . كه جوان شاطر بود . چنان كه ارسطاليس گويد : الشباب نوع من الجنون . قابوسنامه . نظير : الشباب جنون برئه الكبر . الشباب مطية الجهل .

الشبل فى المخبر مثل الاسد

. نقل از العراضه . تمثل :
اسب مىتاخت با شكوه و دلير * كه كند فعل شير بچهء شير .
مكتبى .
بينم اندر تو فرهى پدر تو * آرى الشبل ضيغم فى المخبر .
ملك الشعراء بهار .

الشرف بالعقل و الادب لا باصل و النسب

. از قابوسنامه . بزرگى و ارز در خرد و فرهنگ باشد نه در بزرگوارى تبار و خاندان .

الشرف بالفضل و الادب

. على عليه السلام . رجوع به فقرهء فوق شود .

الشروع ملزم

. تمثل : وزير خليفه را منع كرد و گفت گويند پادشاهى خواست تا شهرى سازد شهريرا خراب كرد تا شهريرا توانست ساخت . خليفه مسموع نداشت و در خرابى شروع كردند ديد كه خرج بسيار ميرود و آلات آن به اين وفا نميكند خواست كه ترك كند وزير گفت الشروع ملزم : چون در خرابى شروع رفت تمامش خراب كن « 1 » .

الشعراء امراء الكلام .

حديث . شاعران پادشاهان سخن باشند . اقتباس :
پادشاها شاعران باشند اميران سخن * من چو مداح تو باشم بر سخن باشم امير .
سوزنى .
شنيده‌ايم كه شاه سخن بود شاعر * از آن كسان كه ز دستند داستان سخن اگر درست شود شاهى سخن بر من * بجنب تو نبوم جز كه پاسبان سخن .
سوزنى .
رسول گفت امير سخن بود شاعر * بدين قصيده سزد خوانى ار امير مرا .
سوزنى .
مبر بر درگه شاه و وزيرش * ز اصلاح حكيمان كن منيرش بمدح هيچكس مگشاى لب را * مرنجان خاطر معنىطلب را اميران كلامند اهل اشعار * خداشان توبهء بدهد از اين كار .
رجوع به : ان من الشعر لحكمة . . . ، شود .

الشعراء تلاميذ الرحمن

. شاعران شاگردان خداى باشند .

الشراء يتبعهم الغاوون

.
( . . . أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ . وَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ . )
قرآن كريم . سورهء 26 . آيهء 224 . نظير :
وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما يَنْبَغِي لَهُ .
قرآن
هامش
( 1 ) نام كتابى كه از آن نقل كرده‌ام از قلم افتاده و حالا بخاطر ندارم .
امثال و حكم ( فارسى ) — صفحة 253 | على اكبر دهخدا