تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 221

مساهمون:

ص٢٢١

ق

[ وَثَّقَ ]

فَرَسُ مُوَثَّقُ الخَلْقِ اسبى استوار خلق 5 تمام خَلق با نيرو

[ وَفَّقَ ]

وَفَّقَهُ اللَّهُ للخَيْرِ توفيق داد او را خداى بخير و وَفَّقَ بَيْنَ الشَّيْئَيْن موافقت انداخت ميان دو چيز 7 سازوارى افكند ميان دو چيز

ل

[ وكَلَّ ]

وكَلَّهُ بالأَمْرِ وكيل كردش به كار 5 نايب كرد او را و هو الوَكِيلُ ( ف ) و الوُكَلَاءُ جمع و هي الوِكَالَةُ [ الوَكَالَةُ ] معا ( ف )

م

[ وَرَّمَ ]

ضَرَبَهُ فَورَّمَهُ بزد او را چندانك آماسيده كرد او را

ن

[ وَطَّنَ ]

وَطَّنَ البَلَدَ وطن ساخت شهر را 6 اتّخذه وَطنا 7 وطن كرفت شهر را و وَطَّنَ نَفْسَهُ عَلَى الأَمْرِ تن خود را بر كار نهاد

ه

[ وَجَّهَ ]

وَجَّهَهُ روى سوى وى كرد 6 او را سوى او فرستاد 7 برابر نهادش

و باليَاءِ

، ، ،

ر

[ يَسَّرَ ]

يَسَّرَ الأَمْرَ آسان كرد كار را و يَسَّرَهُ اللّهُ لليُسْرى توفيق دادش خداى در طاعت

المُضَاعَفُ مِنْهُ

، ، ،

م

[ يَمَّمَ ]

يَمَّمَهُ آهنك كرد او را 6 قصَده

المُعْتَلّ العَيْنِ بالوَاوِ

، ، ،

أ

[ بَوَّأَ ]

بَوَّأَهُ مَنْزِلًا فرود آورد او را به منزل 6 آماده كرد او را جاى فرود آمدن

[ رَوَّأَ ]

رَوَّأَ فى الأَمْرِ انديشه كرد در كار 6 تفكَّر و هى الرَوِيَّةُ انديشه 6 التفكّر 5 و خلافُه الارتجال

ب

[ أَوَّبَ ]

أَوَّبَ المُسَافِرُ همه روز رفت مسافر و أَوَّبَ المُسَبِّحُ همه روز تسبيح كفت تسبيح‌كننده 5 تسبيح كرد يكى از پس يكى 6 و فى التنزيل
أَوِّبِي
أي سَبِّحي

[ بَوَّبَ ]

بَوَّبَ الكِتَابَ باب باب كرد كتابرا

[ ثَوَّبَ ]

ثَوَّبَ الدَّاعِي پياپى دعا كرد دعاكننده 5 پاداش داد و مكرّر كفت دعا را 6 مكرّر خواند دعا را ، دعا مرّةً بعد مرَّةٍ

[ رَوَّبَ ]

رَوَّبَ اللَّبَنَ ماست كرد شير را

[ صَوَّبَ ]

صَوَّبَ رَأْيَهُ صواب داشت رايش را و صَوَّبَ رَأْسَهُ فرو كرد سرش را 5 در پيش افكند سر او را 6 خفَضه

ت

[ صَوَّتَ ]

صَوَّتَ بانك كرد و هو الصَّوْتُ آواز و الأَصْوَاتُ جمع

ث

[ لَوَّثَ ]

لَوَّثَهُ بيالودش

ج

[ تَوَّجَ ]

تَوَّجَهُ تاج نهادش 6 أَلْبسه التاجَ

[ رَوَّجَ ]

رَوَّجَ السِّلْعَةَ روا كرد كالا را

[ زَوَّجَ ]

زَوَّجَهُ المَرْأَةَ و بالمَرْأَةِ زن داد او را

[ عَوَّجَ ]

عَوَّجَهُ كژ كرد او را

ح

[ رَوَّحَ ]

رَوَّحَهُ راحتش داد 6 آسايش داد او را و رَوَّحَ عَلَيْهِ 7 بالمِرْوَحِ باد كرد بر وى 7 ببادويزن و هي المِرْوَحَةُ بادزن 6 بادكننده 7 بادويزن

[ طَوَّحَ ]

طَوَّحَهُ هلاك كردش

[ لَوَّحَ ]

لَوَّحَتْهُ الشَّمْسُ بسوزانيد او را آفتاب 6 غيَّرْته و لَوَّحَ الكَلْبَ برَغِيفٍ سك را نان بنمود 7 اشارت كرد سك را بكرده

خ

[ دَوَّخَ ]

دَوَّخَ فى البِلَادِ بكشت در شهرها 6 سارَ فيها كثيرا

د

[ جَوَّدَ ]

جَوَّدَ الشَّىْءَ نيكو كرد چيز را 5 سَرَه كرد چيز را

[ زَوَّدَ ]

زَوَّدَهُ توشه دادش

[ سَوَّدَ ]

سَوَّدَ الثَّوْبَ سياه كرد جامه را 6 جعَله أَسْود و سَوَّدَ الرَّجُلَ مهتر كرد مرد را

[ عَوَّدَ ]

عَوَّدَهُ كَذَا خو دادش بفلان چيز 5 بر عادت داشت او را چيزى 6 علَّمه

ذ

[ عَوَّذَ ]

عَوَّذَهُ تعويذ كرد او را

ر

[ دَوَّرَ ]

شَىْءٌ مُدَوَّرٌ چيزى كرد

[ زَوَّرَ ]

زَوَّرَ الكَلَامَ بياراست سخت را 6 زخرَفه

[ سَوَّرَ ]

سَوَّرَهَا دست‌برنجين نهاد بر دست زن

[ شَوَّرَ ]

شَوَّرَ بِهِ خجل كردش 6 خجّله

[ صَوَّرَ ]

صَوَّرَهُ صورت كردش

[ عَوَّرَ ]

عَوَّرَ عَيْنَهُ كور كرد چشمش را

[ قَوَّرَ ]

قَوَّرَ البِطِّيخَةَ سوراخ كرد خربزه را 5 ببُريد خربزه را 6 قطعها مُدَوَّرَةً 7