تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 219

مساهمون:

ص٢١٩
تلقين دادش 6 فهَّمه

[ مَكَّنَ ]

مَكَّنَهُ فى الأَرْضِ جاى دادش در زمين 5 قدرت داد او را و مَكَّنَ لَهُ مترادف

[ هَجَّنَ ]

هَجَّنَهُ بى اصل كفت او را 5 بعيب مَنْسُوب كردش 6 جعَله هجينًا 7 چرده كردش

ه

[ دَلَّهَ ]

رَجُلٌ مُدَلَّهٌ مرد سركشته 5 مردى بىخود كشته از عاشقى 6 مردى متحيّر

[ سَفَّهَ ]

سَفَّهَهُ سفيه خواند او را 5 نادان بخواند او را

[ شَبَّهَ ]

شَبَّهَهُ كَذَا و بِكَذَا ماننده كردش بفلان چيز و شَبَّهَ عَلَيْهِ الأَمْرَ پوشيده كرد بر وى كار را

[ فَقَّهَ ]

فَقَّهَهُ فى الدِّيَنِ دانا كردش در دين

[ كَرَّهَ ]

كَرَّهَ إِلَيْهِ الكُفْرَ دشمن كرد بسوى او كفر را

[ نَبَّهَ ]

نَبَّهَهُ من نَوْمِهِ بيدار كرد او را از خواب 5 بياكاهانيد او را 6 أَيْقظه و نَبَّهَهُ على الشَّىْءِ آكاه كردش بر چيز 6 راه نمود او را بر چيز

[ نَزَّهَ ]

نَزَّهَ نَفْسَهُ عن كَذَا پاك داشت خود را از فلان كار 5 پاكيزه كرد خويشتن را يعنى تنش را

المُضَاعَف

، ، ،

ب

[ تَبَّبَ ]

تَبَّبَهُ هلاك كردش

[ جَبَّبَ ]

فَرَسٌ مُجَبَّبٌ اسب چهارپاى سپيد 7 اسبى تا به زانو سپيد

[ حَبَّبَ ]

حَبَّبَ إِلَيْهِ الإِئمَانَ دوست كردانيد بسوى وى مسلمانى را

[ رَبَّبَ ]

رَبَّبَهُ پَرْوَرْد او را 5 او را بپَرْوَرَانيد

[ زَبَّبَ ]

زَبَّبَ العِنَبَ مويز كرد انكور را

[ سَبَّبَ ]

سَبَّبَ للأَمْرِ سبب ساخت كار را 5 وسيلت ساخت كار را و هو السَّبَبُ ( ف ) 5 أصلُ السَّبَبِ بقيّة الحَبْل و الأَسْبَابُ جمع

[ شَبَّبَ ]

شَبَّبَ بها بستود زنرا 5 زنرا در غزل ياد كرد

[ ضَبَّبَ ]

بَابٌ مُضَبَّبٌ در بآهن كوفته 6 در با آهن استوار كرده

[ لَبَّبَ ]

لَبَّبَهُ كريبان او كرفت 6 أخذ بتلبيبه و هو التَّلْبِيبُ كريبان 6 أَسْفل من الجيب و التَّلَابِيبُ جمع

ت

[ شَتَّتَ ]

شَتَّتَهُ پراكنده كرد او را 6 فرَّقه

[ فَتَّتَ ]

فَتَّتَهُ ريزه كرد او را 5 شكست او را ريزه ريزه

ج

[ أَجَّجَ ]

أَجَّجَ النارَ برفروخت آتش را 6 أَوْقدها

[ دَجَّجَ ]

رَجُلٌ مُدَجَّجٌ مردِ تمام سلاح و مُدَجِّجٌ مترادف

[ لَجَّجَ ]

لَجَّجَتِ السَّفِينَةُ در ميان دريا شد كشتى

ح

[ صَحَّحَ ]

صَحَّحَهُ درست كرد او را 6 ضِدُّ أَمْرضه

د

[ بَدَّدَ ]

بَدَّدَهُ پراكنده كرد او را 6 فرَّقه

[ جَدَّدَ ]

جَدَّدَهُ نَوْ كرد او را

[ حَدَّدَ ]

حَدَّدَهُ تيز كرد او را

[ خَدَّدَ ]

خَدَّدَهُ سوراخ كرد او را

[ رَدَّدَ ]

رَدَّدَهُ بازكردانيدش 6 رَجُلٌ مُرَدَّدٌ أي حَائِرٌ

[ سَدَّدَ ]

سَدَّدَهُ راست كرد او را

[ شَدَّدَ ]

شَدَّدَهُ سخت كردش

[ عَدَّدَ ]

عَدَّدَ مَالَهُ شمرده كرد مالش را 6 جعَله ذا عَدَدٍ أي كثّره 7 بسيار كرد مالش را

[ قَدَّدَ ]

قَدَّدَ اللَّحْمَ قديد كرد كوشت را 5 خشك كرد

[ هَدَّدَ ]

هَدَّدَهُ بيم كردش 6 بترسانيدش ، خوَّفه

ر

[ حَرَّرَ ]

حَرَّرَ رَقَبَةً بنده آزاد كرد و حَرَّرَ الكَاتِبُ 6 الكِتَابَ نبشت كاتب نامه را

[ غَرَّرَ ]

غَرَّرَ بنَفْسِهِ خويشتن را در خَطَر افكند 6 جعلها على الغَرَرِ و هو الخَطَرُ

[ قَرَّرَ ]

قَرَّرَهُ تقرير كرد او را

[ كَرَّرَ ]

كَرَّرَهُ تكرار كردش 5 چند بار كردانيدش 7 ديكر بار بازكردش

ز

[ عَزَّزَ ]

عَزَّزَهُ عزيز كردش

س

[ أَسَّسَ ]

أَسَّسَ الجِدَارَ بنياد كرد ديوار را

ش

[ عَشَّشَ ]

عَشَّشَ الطَّائِرُ آشيانه كرد مرغ

ص

[ جَصَّصَ ]

جَصَّصَ البَيْتَ بكج كرد خانه را 5 به كرج كرد خانه را 6 كج اندود كرد خانه را ، طلاه بالجصّ

ض

[ حَضَّضَ ]

حَضَّضَهُ على القِتَالِ بينكيخت او را بر جنك 5 أي رغَّبه و حَثَّهُ

[ فَضَّضَ ]

لِجَامٌ مُفَضَّضٌ لكام سيم كوفته 6 مُرصّع بالفِضّة

ط

[ خَطَّطَ ]

كِسَاءٌ مُخَطَّطٌ كليم