ب
[ رَبَّى ]
رَبَّاهُ بپَرْوَرْدش 6 غذاه
[ عَبَّى ]
عَبَّى الجَيْشَ بياراست لشكر را 6 بساخت لشكر را ، هيّأه فى مواضعه
[ لَبَّى ]
لَبَّاه لبيك كفت او را
ج
[ رَجَّى ]
رَجَّاهُ اميد داشت او را
[ زَجَّى ]
زَجَّى الأَيَّامَ بكذرانيد روزها را
[ سَجَّى ]
سَجَّى المَيِّتَ بپوشانيد مُرده را 6 مُرده را پيچيد در جامه
[ نَجَّى ]
نَجَّاهُ برهانيد او را
[ هَجَّى ]
هَجَّى الحُرُوف هجا كرد حرفها را
ح
[ ضَحَّى ]
ضَحَّى بشاةٍ كوسفند قربان كرد و هي الأُضْحِيَّةُ قربانى 6 الضَّحِيَّةُ و الأَضْحَاةُ و الأُضْحِيَّةُ واحد الأَضَاحِيِّ و الضَّحَايَا و الأَضْحى جمع
[ نَحَّى ]
نَحَّاهُ عَن مَوْضِعِهِ دور كردش از جاى خود
خ
6
[ جَخَّى ]
جَخَّى الشَّيْخُ أي انْحَنَى و
فى الحَدِيث جَخَّى فى سُجُودِهِ
أي مدَّ ضَبْعَيْهِ و تَجَافَى عن الأرض
[ سَخَّى ]
سَخَّى نَفْسَهُ و بِنَفْسِهِ عن الشَّىْءِ دل برداشت از چيزى
د
[ أَدَّى ]
أَدَّى إِلَيْه الدَّيْنَ كزارد بوى وام را و هو الأَدَاءُ كزاردنِ وام
[ رَدَّى ]
رَدَّاه بردا پوشانيدش 5 ردا بر دوش افكندش
[ صَدَّى ]
صَدَّى بِيَدَيْهِ دست بر دست زد 7 دو دست بهم زد
[ عَدَّى ]
عَدَّاهُ كذرانيد او را 5 يكى بديكر كردانيد ، بدَله
[ غَدَّى ]
غَدَّاهُ چاشت داد او را 7 پرورانيدش
[ فَدَّى ]
فَدَّاهُ كفت جُعلْتُ فداك 5 قال فديتُك
ر
[ ذَرَّى ]
ذَرَّى الطَّعَامَ بباد داد كندم را
[ عَرَّى ]
عَرَّاهُ بُرهنه كردش
ز
[ عَزَّى ]
عَزَّاهُ صبر فرمود او را 5 تعزيت داد او را 7 شكيبائى كردش و هو العَزَاءُ صبر 7 شكيبائى
س
[ أَسَّى ]
أَسَّاهُ مترادف
[ دسَّى ]
دَسَّاها بپوشيد او را
[ مَسَّى ]
مَسَّاك اللَّهُ بخَيْرٍ بكذراناد بر تو شب را خداى بخير 7 شبانكاه رساناد به تو خداى بخير
[ نَسَّى ]
نَسَّاهُ الشَّىْءَ فراموش كرد از وى چيز را 5 از يادِ او ببُرد چيز را
ش
[ عَشَّى ]
عَشَّاهُ آش شام دادش
[ غَشَّى ]
غَشَّاهُ الشَّىْءَ بپوشانيد بر وى چيز را
[ مَشَّى ]
مَشَّاهُ روانيد او را 5 براند او را و مَشَّى بِنَفْسِهِ خود برفت
ط
[ غَطَّى ]
غَطَّاهُ بپوشانيدش 6 پوشيد ويرا
ف
[ صَفَّى ]
صَفَّاهُ ويژه كردش
[ عَفَّى ]
عَفَّى على أَثَرِهِ نابديد كرد پى ويرا
[ قَفَّى ]
قَفَّى بِهِ على أَثَرِهِ ببُردش بر پى او
ق
[ لَقَّى ]
لَقَّاهُ الشَّىْءَ بنمود او را چيز را 6 بينا كردانيد او را چيز را 7 پيش او آورد چيز را
[ نَقَّى ]
نَقَّاه باك كردش 6 نظّفه
ك
[ بَكَّى ]
بَكَّاهُ بكريانيد او را و بَكَّى بِنَفْسِهِ خود بكريست
[ ذَكَّى ]
ذَكَّى پير شد 6 أسنَّ و هو المُذَكِّي پير و ذَكَّى الذَّبِيحَةَ بِسْمِلْ كرد قربانرا 6 كلو بريد قربانى را و هي الذَّكَاةُ بِسْمِل 6 الذِّبْح 7 كلو بُريده
[ زَكَّى ]
زَكَّى المالَ زكات داد مالرا و زَكَّى نَفْسَهُ بستود خود را 6 مدَحها
ل
[ جَلَّى ]
جَلَّى الشَّىْءَ پيدا كرد چيز را 5 أَظْهره 6 كشَفه
[ حَلَّى ]
حَلَّاهُ وصف كرد نشان روى او را 5 وصف كرد حِلْيَهء او 7 نشان كرد رويش را و حَلَّاهَا حُلى نهاد برو 6 پيرايه نهاد بر زن
[ خَلَّى ]
خَلَّى سَبِيلَهُ رها كرد او را 7 راه دادش
[ صَلَّى ]
صَلَّى عَلَى النَّبِىِّ درود داد بر پيغمبر و صَلَّى للَّهِ نماز كرد خداى
[ خَلَّى ]
خَلَّى عَنْهُ رها كرد او را
[ دَلَّى ]
فَدَلَّاهُما
بِغُرُورٍ هر دو را نزديك آورد بفريفتن
[ سَلَّى ]
سَلَّاهُ از غم بيرون كرد او را
م
[ دَسَّى ]
دَسَّاهُ خونآلود كرد او را
[ سَمَّى ]
سَمَّاهُ كَذَا و بِكَذَا نام نهاد بر وى فلان چيزى
[ عَمَّى ]
عَمَّى الخَبَرَ پوشيده كرد خبر را 6 شبَّهه عليه
[ نَمَّى ]
نَمَّى الخَبَرَ غمزه كرد خبر را
ن
[ ثَنَّى ]
ثَنَّى الشَّىْءَ دو تا كرد چيز را و هي المَثَانِي سورة الحمد 5 سورة الفاتحة
[ عَنَّى ]
عَنَّاهُ برنجانيد او را
[ غَنَّى ]
غَنَّاهُ سرود كفت او را
[ مَنَّى ]
مَنَّاهُ الشَّىْءَ بآرزو آوردش چيز را 5 بآرزو