با خطّها 6 فيه خُطوط ( ف )
[ جَفَّفَ ]
جَفَّفَهُ خشك كردش
[ خَفَّفَ ]
خَفَّفَهُ سبك كرد او را
[ ذَفَّفَ ]
ذَفَّفَ [ دَفَّفَ ] علي الجَرِيحِ معا زود كُشت خسته را
[ طَفَّفَ ]
طَفَّفَ المِكْيَالَ كم پيمود پيمانه را 6 كم بسنجيد پيمانه را 7 كم كرد پيمانه را
ق
[ حَقَّقَ ]
حَقَّقَ ظَنَّهُ راست كرد كمانش را
[ دَقَّقَ ]
دَقَّقَهُ باريك كردش
[ رَقَّقَ ]
رَقَّقَهُ تنك كردش
[ شَقَّقَ ]
شَقَّقَهُ بشكافت او را
ك
[ شَكَّكَ ]
شَكَّكَهُ فى الشَّىْءِ بكُمان افكندش در چيز
ل
[ جَلَّلَ ]
جَلَّلَ الفَرَسَ جُل نهاد اسب را
[ حَلَّلَ ]
حَلَّلَ الشَّىْءَ حلال كرد چيز و حَلَّلَ فى يَمِينِهِ استثنا كرد در سوكندش 5 إن شاء الله كفت 6 و حَلَّلَ يَمِينَه تَحْلِيلًا و تَحِلَّةً حلّها بالاستثناء أو بالكفَّارة و تَحِلَّةُ القَسَم و اليَمِين مَثَل فى القِلّة و منه
فتمسّه النارُ إلّا تَحِلَّةَ القَسَمِ
أي مسَّةً يَسِيرةً
[ خَلَّلَ ]
خَلَّلَ أَصَابِعَهُ فى الوُضُوءِ جدا كرد انكشتانش را در آبدست 5 خلل كرد ، از هم باز كرد 6 فرَّق 7 انكشتها را از يكديكر جدا كرد در وضو و خَلَّلَتِ الخَمْرُ سركه شد مى
[ ذَلَّلَ ]
ذَلَّلَهُ خوار كردش
[ ضَلَّلَ ]
ضَلَّلَهُ كمراه كرد او را 5 كمراه خواند او را 6 نسَبه إِلى الضلال
[ ظَلَّلَ ]
ظَلَّلَ اللّهُ عَلَيْهِم الغَمَامَ سايه كرد خداى بر ايشان ابر را و ظِلٌّ ظَلِيلٌ سايهء فراخ 5 سايهء پاينده
[ عَلَّلَ ]
عَلَّلَهُ پياپى شراب داد او را
[ غَلَّلَ ]
غَلَّلَهُ بغاليه آلود او را
[ قَلَّلَ ]
قَلَّلَهُ اندك كرد او را 5 كم كرد او را
[ هَلَّلَ ]
هَلَّلَ لا إله إلّا اللّه كفت
م
[ أَمَّمَ ]
أَمَّمَهُ قصد كردش 7 آهنك كرد بر وى 5 و أَعَانَهُ على التيمُّم
[ تَمَّمَ ]
تَمَّمَهُ تمام كردش
[ ذَمَّمَ ]
ذَمَّمَهُ نكوهيد او را 6 ملامت كردش
[ صَمَّمَ ]
صَمَّمَ على الأَمْرِ عزم درست كرد بر كار
[ عَمَّمَ ]
عَمَّمَهُ عمامه بست او را 5 دستارش دربست
ن
[ فَنَّنَ ]
فَنَّنَ الحَدِيثَ كوناكون كرد حديث را و هو الفَنُّ كونه و الفُنُونُ جمع
المُعْتَلّ الفَاءِ بالواو
، ، ،
أ
[ وَضَّأَ ]
وَضَّأَ المَرِيضَ يارى داد بيمار را در آبدست 5 دستُرُوى شُست بيمار را
[ وطَّأَ ]
وطَّأَ الفِرَاشَ نرم كرد پِسْتر را و هو الوِطَاءُ پِستر نرم 7 چيزى نرم
ت
[ وَقَّتَ ]
وَقَّتَ لَهُ وقت نهاد او را
ث
[ وَرَّثَ ]
وَرَّثَهُ ميراث دادش
ح
[ وَشَّحَ ]
وَشَّحَهُ ميانبند نهاد او را 5 عنبرين از چب و راست در افكند او را 7 و شاخ نهادش
خ
[ وَبَّخَ ]
وَبَّخَهُ سرزنش كرد او را 6 عيّره
د
[ وَحَّدَ ]
وَحَّدَ اللَّهَ تَعَالَى يكى خواند خدايرا 5 يكى كرد خدايرا
[ وَرَّدَ ]
خَدٌّ مُوَرَّدٌ رخ كلكون
[ وَسَّدَ ]
وَسَّدَهُ بالش نهاد او را
[ وَطَّدَ ]
وَطَّدَهُ استوار كردش 6 ثابت كردش ، أَحْكمه ، ثبّته 7 قوى كردش
[ وَكَّدَ ]
وَكَّدَهُ مترادف
[ وَلَّدَ ]
شَىْءٌ مُوَلَّدٌ چيزى نو و وَلَّدَها أَوْلَادًا زنرا مادرِ فرزندان كرد 5 فرزندان كرد از كنيزك 6 و غُلَامٌ مُوَلَّدٌ وُلِدَ عند العرب و نَشَأَ مع أَولَادِهم بآدَابهم و كَلَامٌ مُوَلَّدٌ ليس من أصل لغتهم
ر
[ وَتَّرَ ]
وَتَّرَ القَوْسَ زِه كرد كَمان را
[ وَفَّرَ ]
وَفَّرَ عَلَيْهِ الحَقَّ تمام كرد بر وى حق را
[ وَقَّرَ ]
وَقَّرَ الشَّيْخَ بزرك داشت پير را 6 عظَّمه
ط
[ وَرَّطَ ]
وَرَّطَهُ در هلاك افكند او را 7 در كار دشوار افكندش
[ وسَّطَ ]
وسَّطَهُ در ميان آورد او را
ع
[ وَدَّعَ ]
وَدَّعَهُ وداع كرد او را 5 بِدْرُود كرد او را
ما وَدَّعَكَ
رَبُّكَ رها نكرد ترا پروردكارِ تو 7 فرو نكذاشت ترا
[ وَزَّعَ ]
وَزَّعَ المَالَ قسمت كرد مالرا
[ وَسَّعَ ]
وَسَّعَ عَلَيْهِ فراخ كرد بر وى
[ وَقَّعَ ]
وَقَّعَ فى الكِتَابِ نشان كرد در نامه 5 توقيع كرد در نامه
ف
[ وَظَّفَ ]
وَظَّفَ عَلَيْهِم وظَائِفَ وظيفها نهاد بر وى