تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
فراهم آورده

[ مَزَّقَ ]

مَزَّقَ الثِّيَابَ بدرانيد جامها را 6 خرَّق 7 بدريد مُمَزَّقًا

[ نَطَّقَ ]

نَطَّقَهُ كمر بست او را 5 كمرش دربست

[ نَمَّقَ ]

نَمَّقَ الكِتَابَ خوب نبشت كتابرا 6 رتّبه 7 خوش نِوشت نامه را

ك

[ بَتَّكَ ]

بَتَّكَ الآذَانَ ببُريد كوشها را 6

[ حَرَّكَ ]

حَرَّكَهُ جنبانيد او را و هي الحَرَكَةُ جنبش و مَا بِهِ حَرَاكٌ نيست در وى جنبش

[ حَنَّكَ ]

حَنَّكَتْهُ السِّنُّ آزموده كار كرد او را پيرى 6 آزموده كردش زندكانى 7 درست رأى كردش و هي الحُنْكَةُ پخته‌رأى 7 مُحكم‌رأى 7 درست‌رأى 6 و حَنَّكْتُ الصَبِيَّ و حَنَكْتُهُ مضغتُ تمرًا أو غيره ثم دلكتُه بحنَكَه

[ شَبَّكَ ]

شَبَّكَ بَيْن أَصَابِعِهِ در يكديكر كرد انكشتهايش را 5 در ميان يكديكر كرد 6 درهم درآورد انكشتها را

[ فَلَّكَ ]

فَلَّكَ ثَدْيُ المَرْأَةِ بادريسه شد پِسْتَانِ زن 6 كردنده شد ، استدار كالفلكة

[ مَسَّكَ ]

مَسَّكَ بِعِصَامِهِ چنك در زد بافسار وى 5 چنك اندر زد بوى 7 بچسفيد بافسار او و مَسَّكَ الشَّىْءَ بمشك اندوده كرد چيز را 6 جعله ذَا مِسْكٍ

[ مَلَّكَ ]

مَلَّكَهُ الشَّىْءَ ملك او كرد چيز را

ل

[ أَثَّلَ ]

مَجْدٌ مُؤَثَّلٌ بزركوارئ اصلى 6 شرف اصلى ، مُؤصَّلٌ

[ أَجَّلَ ]

أَجَّلَهُ وقت نهاد او را 5 زمان دادش 6 جعَل له أَجَلًا

[ أَمَّلَ ]

أَمَّلَهُ اميد داشت به دو

[ أَهَّلَ ]

أَهَّلَهُ للخَيْرِ سزاوار كردش بخير 6 جعَله أهلا له

[ بَتَّلَ ]

بَتَّلَهُ للَّهِ بريده كرد او را از دنيا از براى خداى 6 و امْرَأَةٌ مُبَتَّلَةٌ لم يتراكب لحمها

[ بَجَّلَ ]

بَجَّلَهُ بزركوار داشت او را 6 بزرك كرد او را

[ بَدَّلَ ]

بَدَّلَهُ اللَّهُ مِنَ الخَوْفِ أَمْنًا بدل داد او را خداى از ترس ايمنى

[ ثَقَّلَ ]

ثَقَّلَ عَلَيْهِ كرانى كرد بر وى

[ جَدَّلَ ]

جَدَّلَهُ بر زمين افكندش 6 بينداخت او را ، كبَّه

[ جَهَّلَ ]

جَهَّلَهُ جاهل داشت او را 6 نسبه إلى الجَهْلِ

[ حَصَّلَ ]

حَصَّلَهُ حاصل كرد او را

[ حَمَّلَ ]

حَمَّلَهُ كَذَا بار كرد او را فلان چيزى 5 بر نهادش چيزى

[ رَتَّلَ ]

رَتَّلَ القُرْآنَ آهسته خواند قرانرا 6 أَحْسن تلاوتَه

[ رَمَّلَ ]

رَمَّلَهُ بالدَّمِ بيالودش به خون 6 بيندود او را به خون

[ زَمَّلَ ]

زَمَّلَهُ فى ثَوْبِهِ پيچيدش در جامهء خود

[ سَبَّلَ ]

سَبَّلَ الدَّارَ سبيل كرد خانه را

[ سَجَّلَ ]

سَجَّلَ لَهُ القَاضِي سجل‌نامه نوشت او را قاضى 5 حكم‌نامه بست او را و سَجَّلَ عَلَيْهِ حكم بست بر وى 6 مترادف و هو السِّجِلُّ ( ف ) 5 حكم‌نامه 6 سجل‌نامه ، كتاب الحكم

[ سَهَّلَ ]

سَهَّلَ حِجَابَهُ آسان كرد حجابش را 5 زود بار داد او را 6 زود راه دادش

[ عَجَّلَ ]

عَجَّلَ لَهُ مِنَ الثَّمَنِ كَذَا زود داد او را از بهاى فلان چيزى

[ عَدَّلَ ]

عَدَّلَ الشُّهُودَ راست كرد كواهان را 6 قال إنهم عُدُولٌ و هو عَدْلٌ كواهِ راست و هم عُدُولٌ جمع

[ عَطَّلَ ]

بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ
چاه خراب 5 چاه ضايع كذاشته 7 چاه ويران

[ غَفَّلَ ]

رَجُلٌ مُغَفَّلٌ مردى غافل

[ فَصَّلَ ]

فَصَّلَ اللُّؤْلُؤَ جدا كرد مرواريد را 6 نظَم 7 در رشته كشيد مرواريد را و فَصَّلَ المُجْمَلَ تفصيل كرد مجمل را

[ فَضَّلَ ]

فَضَّلَهُ عَلَيْهِ افزون نهاد او را برو

[ قَبَّلَ ]

قَبَّلَهُ بوسه داد او را و هي القُبْلَةُ بوسه

[ كَبَّلَ ]

أَسِيرٌ مُكَبَّلٌ اسِير بند بر نهاده 6 مقَيَّدٌ

[ كَفَّلَ ]

كَفَّلَهُ الشَّىْءَ پذيرفتارى كرد او را چيز را 6 او را پابندانِ چيز كردانيد ، ضمَّنه إياه

[ كَمَّلَ ]

كَمَّلَهُ تمام كردش

[ مَثَّلَ ]

مَثَّلَهُ صورت كردش 6 و مَثَّلَ له مِثَالًا أي صوَّره له بالكتابة و غيرها و مَثَّلَ التماثيل أي صوَّرها

[ مَهَّلَ ]

مَهَّلَهُ مهلت داد او را 5 زمانش داد

[ نَزَّلَ ]

نَزَّلَهُ فرو آوردش

[ نَكَّلَ ]

نَكَّلَ بِهِ عقوبت كردش 6 عذّبه ، جعَله نَكَالًا لغيره

م

[ أَثَّمَ ]

أَثَّمَهُ كناهكار خواندش

[ بَرَّمَ ]

بَرَّمَهُ بستوه آورد او را 6 ملول كردش