تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 214

مساهمون:

ص٢١٤
ساز وى

[ طَرَّزَ ]

طَرَّزَ الثَّوْبَ علم كرد جامه را

[ عَجَّزَ ]

عَجَّزَهُ نسبت كردش بعاجزى و عَجَّزَتْ زن پير شد 6 صارَتْ عجوزا

[ نَفَّزَ ]

نَفَّزَ السَّهْمَ بكردانيد بر ناخن تير را

س

[ خَمَّسَ ]

شَىْءٌ مُخَمَّسٌ چيزى پنج‌كوشه

[ دَلَّسَ ]

دَلَّسَ عَلَيْهِ عيب بر وى پوشيسد در خريد 6 كتَم عيبَ السِّلْعَة عليه

[ دَنَّسَ ]

دَنَّسَ الثَّوْبَ چركين كرد جامه را 6 شوخكين كرد 7 ريمناك كرد

[ عَبَّسَ ]

عَبَّسَ روى ترش كرد

[ عَرَّسَ ]

عَرَّسَ در آخر شب فرو آمد

[ عَنَّسَ ]

عَنَّسَتْ زن بىشوى در خانهء پدر ماند

[ غَلَّسَ ]

غَلَّسَ بالصَّلوةِ بتاريكى كرد نماز 6 بكاه كرد نمازِ بامداد را 7 بتاريكى كذارد نماز را و غَلَّسُوا الماءَ بتاريكى آمدند به آب 6 بكاه امدند به آب 5 و هو الغَلَسُ تاريكئ آخر شب

[ فَلَّسَ ]

فَلَّسَهُ القَاضِي حكم كرد قاضى بافلاسِ او 6 مُفلس خواند او را قاضى

[ قَدَّسَ ]

قَدَّسَ اللّهَ و لِلّهِ خدايرا به پاكى ياد كرد 6 پاك خواند خدايرا و هو القُدُّوسُ پاك 7 خداى پاك و هو القُدْسُ پاكى

[ قَلَّسَ ]

قَلَّسَهُ كلاه بر سرش نهاد 7 كلاه پوشانيد او را

[ لَبَّسَ ]

لَبَّسَ عَلَيْهِ الأَمْرَ پوشيده كرد بر وى كار را

[ نَفَّسَ ]

نَفَّسَ عَنْهُ دور كرد از وى اندوهرا 5 اندوه كشيد از وِى

[ نَكَّسَ ]

نَكَّسَهُ نكوسار كردش

ش

[ حَرَّشَ ]

حَرَّشَ بَيْنَ الكِلَابِ براغاليد سكانرا 5 در يكديكر جهانيد سكانرا 6 براغالانيد سكانرا ، حرّض

[ عَرَّشَ ]

عَرَّشَ الكُروُمَ بر بالا كرفت رزها را 6 سَقف نهاد رَزها را ، رفَع 7 برداشت

[ فَتَّشَ ]

فَتَّشَ عَنْهُ راز خوست از وى 6 سأَل عنه 7 برخيد از وى

[ نَقَّشَ ]

نَقَّشَ نقش كرد چيز را 5 بنكاشت چيز را

ص

[ خَلَّصَ ]

خَلَّصَهُ اللّهُ 6 مِنَ الهَمِّ رهانيد او را خداى 6 از اندوه

[ رَخَّصَ ]

رَخَّصَ لَهُ فى كَذَا رُخْصَت داد او را در فلان چيزى 5 فراخى كرد او را و هي الرُّخْصَةُ ( ف )

[ رَقَّصَ ]

رَقَّصَتْ وَلَدَهَ برجهانيد كودك او را 7 پا كوپانيد زن فرزندش را

[ لَخَّصَ ]

لَخَّصَ القِصَّةَ پيدا كرد قصّه را 6 بيَّنها على اسْتِقْصَاءٍ 7 نيك پيدا كرد قصّه را

[ مَحَّصَ ]

مَحَّصَهُ اللّهُ پاك كرد او را خداى از كناه 5 طهّره من الذُّنوب

[ نَغَّصَ ]

نَغَّصَ عَيْشَهُ ناخوش كردانيد زندكانئ وى را 7 نامزه كرد

ض

[ بَعَّضَ ]

بَعَّضَهُ پاره‌پاره كرد او را 5 مهره‌مهره كرد او را ، قسمت كرد ، جعَله أَبْعاضا

[ بَغَّضَ ]

بَغَّضَهُ إِلَيْهِ دشمن كردانيد او را بر وى

[ حَرَّضَ ]

حَرَّضَهُ على القِتَالِ برانكيخت او را بر جنك

[ عَرَّضَ ]

عَرَّضَهُ لِكَذَا پيش نهاد او را از براى چيزى 5 فراپيش داشت او را و هي العُرْضَةُ بهانه و عَرَّضَ بِقَوْلِهِ پنهان كفت سخن خود را 5 بكنايت كفت 5 سربَسْته كفت سخنشرا 6 التَّعْرِيضُ تَضْمِين الكَلَام دلالةً ليس لها فيه ذِكر كقولك ما أَقْبَحَ البُخْل تعرّض بانّه بخيل و الكناية ذكر الرديف و إرادة المردوف كقولك فلان طويل النجاد و كَثِير الرماد يعنى انّه طويل القامةِ و مِضْيَافٌ و عَرَّضَهُم القَادِمُ هديه آورد ايشانرا آينده 6 چيزى آوُرد داد ايشانرا آينده 7 راه آوُردى آورد و هي العُرَاضَةُ راه آورد 6 الهديّة 7 ارْمغان

[ غَمَّضَ ]

غَمَّضَ عَيْنَيْه فرو خوابانيد چشمهايش را و ما ذُقْتُ غُمْضًا نچشيدم خوابى 6 ما نِمْتُ قط و غَمَّضَ الكلام پوشيده كرد سخن را 6 تاريك كرد سخن را ، جغله غامِضًا

[ فَرَّضَ ]

فَرَّضَ اللّهُ السُّورَةَ فَرِيضَه كرد خداى سورت را 6 جعلها فريضةً

[ مَرَّضَ ]

و مَرَّضَهُ تيماردارى
مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 214 | الزمخشري