تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧
تمام كرد بر وى نعمت را

[ أَفْرَغَ ]

أَفْرَغَ اللّهُ عَلَيْهِ صَبْرًا داد خداى بر وى صبرى 5 فرو ريخت برو صبرى و أَفْرَغَ الماءَ و الصُفْرَ المُذَابَ فى القَالَبِ بريخت آب را و روى كداخته را در كالبد 6 صَبَّ

ف

[ آسَفَ ]

آسَفَهُ اندوهكين كرد او را 5 غمكين كرد او را

[ آلَفَ ]

آلَفَهُ الشَّىْءَ الفت داد او را چيزى 6 سازوار كرد او را چيز را 6 علَّمه

[ أَتْحَفَ ]

أَتْحَفَهُ هديّه دادش و هي التُّحْفَةُ هديّه و التُّحَفُ جمع

[ أَتْرَفَ ]

أَتْرَفَهُ در نعمت داشت او را و رَجُلٌ مُتْرَفٌ مردى با نعمت 6 مُنعّم

[ أَتْلَفَ ]

أَتْلَفَهُ هلاك كردش و رَجُلٌ مِتْلَافٌ مردى هلاك‌كننده 6 مرد پيوسته هلاك‌كننده

[ أَجْحَفَ ]

أَجْحَفَ بِهِ كزند رسانيد بوى 5 خَلل كرد بوى 6 أضرّه 7 زيان درآورد به دو

[ أَحْلَفَ ]

أَحْلَفَهُ باللّهِ على دَعْوَاهُ سوكند داد او را بخداى بر دعوايش

[ أَخْلَفَ ]

أَخْلَفَ الوَعْدَ خلاف كرد وعده را 6 دروغ كرد وعده را و رَجُلٌ مِخْلَافٌ مرد خلاف‌كننده و أَخْلَفَ اللّهُ عَلَيْهِ و لَهُ خَلَف دادش خداى 6 عوَّضه مما ذهَب منه خَلَفًا 7 عوض داد خداى بر وى

[ أَدْنَفَ ]

أَدْنَفَهُ سخت بيمار كرد او را و أَدْنَفَ بِنَفْسِهِ خود بيمار شد و هو مُدْنَفٌ [ مُدْنِفٌ ] معا سخت بيمار

[ أَرْدَفَ ]

أَرْدَفَهُ از پس بنشاند او را 5 واپس اسب نشاندش 6 أَرْكبه معه

[ أَرْهَفَ ]

أَرْهَفَ السَّيْفَ تيز كرد شمشير را 6 رقَّقه ، حدَّده

[ أَزْلَفَ ]

أَزْلَفَهُ نزديك كردش 6 قرَّبه و هي الزُّلْفى نزديكى 6 القُرْبى و الزُّلْفَةُ مترادف 6 و الزُّلَفُ جمع 6 و الزُّلْفَةُ و الزُّلْفَى القُرْبَةُ و المَنْزِلَةُ و منه قوله تعالى
بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى
و هو اسم المصدر كأنه قال بالتى تقرّبكم عندنا إِزْلَافًا

[ أَسْرَفَ ]

أَسْرَفَ فى الأَمْرِ اسراف كرد در كار 6 تجاوَز فى الإسراف عن الحدّ 7 از حدود كذشت و هو السَّرَفُ اسراف

[ أَسْعَفَ ]

أَسْعَفَهُ بِالْحَاجَةِ حاجت‌روا كرد او را

[ أَسْلَفَ ]

أَسْلَفَ فى كَذَا سَلَم كرد در فلان چيز و أَسْلَفَهُ دَرَاهِمَ وام داد او را درمها را 5 پيش دادش درمها را و هو السَّلَفُ سَلَم 7 وام

[ أَشْرَفَ ]

أَشْرَفَ عَلَيْهِ مطلع شد بر وى 6 ديده‌وَر شد بر وى ، اطّلع من فَوْق و قَصْرٌ مُشْرِفٌ كوشكئ بلند

[ أَضْعَفَ ]

أَضْعَفَهُ السَّيْرُ ضعيف كردش رفتن و أَضْعَفَ الشَّىْءَ دو تا كرد چيز را 5 دو چندان كرد چيز را و أَضْعَفَ القَوْمُ دو تا شدند مردمان 5 دو چندان شد قوم 6 ضُوعِفَ لَهُمْ 7 دو پاره نيكوئى كردند مردمان

[ أَلْحَفَ ]

أَلْحَفَهُ الثَّوْبَ درپوشيد او را جامه 7 پوشانيد بر وى جامه را و أَلْحَفَ فى المَسْأَلَةِ سختى كرد در خواستن 6 سِتِهيد در خواستن

[ أَنْحَفَ ]

أَنْحَفَهُ نزار كرد او را 6 لاغر كرد او را

[ أَنْصَفَ ]

أَنْصَفَهُ داد كردش و هو النَّصَفَةُ داد 6 العدل و هي النِّصْفُ مترادف و النَّصَفُ مترادف

ق

[ آنَقَ ]

آنَقَنِي الشَّىْءُ خوش آمد مرا چيز 5 عجب آمد

[ أَبْرَقَ ]

أَبْرَقَتِ السَّمَاءُ برق كرد آسمان 6 برق زد

[ أَتْأَقَ ]

أَتْأَقَ القَدْحَ پر كرد قدح را

[ أَحْدَقَ ]

أَحْدَقُوا بِهِ كِرد آمدند بوى 5 كِرداكرد چيزى درآمدند

[ أَحْرَقَ ]

أَحْرَقَهُ بسوزانيد او را 6 سوخت او را و هو الحَرِيقُ سوزان 5 سوخته

[ أَخْفَقَ ]

أَخْفَقَ الصَّائِدُ شكار نيافت شكاركننده 6 ما وجَد 5 و أَخْفَقَ الغَازِي غنيمت نيافت غازى

[ خْلَقَ ]

أَخْلَقَ الثَّوْبُ كهنه شد جامه 6 بَلِيَ و أَخْلَقْتُهُ أَنَا من كهنه كردم او را

[ أَدْهَقَ ]

أَدْهَقَ الكَأْسَ پر كرد كاسه را 7 يا جام را و كَأْسٌ دِهَاقٌ جام پر