تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 198

مساهمون:

ص١٩٨
7 كاسهء پُر

[ أَرْهَقَ ]

أَرْهَقَهُ عُسْرًا برسانيد او را دشوارى

[ أَزْلَقَ ]

أَزْلَقَهُ بلغزانيد او را

[ أَشْرَقَ ]

أَشْرَقَتِ الشَّمْسُ روشن شد آفتاب 5 بتافت 6 أَضاءتْ و أَشْرَقَ الوَجْهُ روشن شد روى 7 بتافت روى

[ أَشْفَقَ ]

أَشْفَقَ مِنْهُ بترسيد ازو 6 خافَ و أَشْفَقَ عَلَيْهِ مهربانى كرد بر وى و هي الشَّفَقَةُ مهربانى و هو الشَّفِيقُ مهربان

[ أَصْدَقَ ]

أَصْدَقَهَا كابين داد زن را و هو الصَّدَاقُ [ الصِّدَاقُ ] معا كابين 6 المهر و الصُّدُقَةُ [ الصَّدُقَةُ ] معا مترادف

[ أَطْبَقَ ]

أَطْبَقَ الغَيْمُ السَّمَاءَ بپوشانيد ابر آسمان را و أَطْبَقَتْ عليه الحُمَّى هميشه شد بر وى تب 5 پيوسته شد بر وى تب كه نرود و حُمًّى مُطْبِقَةٌ تب هميشه 5 تب پيوسته 6 دَائِمَةٌ 5 و أَطْبَقُوا عَلَيْهِ كِرد آمدند به دو

[ أَطْرَقَ ]

أَطْرَقَ سر فرو كرد 5 سر در پيش افكند 6 رمى ببَصَرِه الأَرْضَ

[ أَطْلَقَ ]

أَطْلَقَ الأَسِيرَ رها كرد اسير را 7 آزاد كرد اسير را و هو الطَّلِيقُ رها كرده 7 آزاد كرده و أَطْلَقَ له مالًا بدادش مال

[ أَعْتَقَ ]

أَعْتَقَ العَبْدَ آزاد كرد بنده را

[ أَعْرَقَ ]

أَعْرَقَ بعراق رسيد 5 بعراق شد و مجاور شد

[ أَعْنَقَ ]

أَعْنَقَ الفَرَسُ بدويد اسب 6 عَدَا 7 سخت بدويد اسب 6 الإِعْنَاق فراخ رفتن ستور بالنون لا بالتاء

[ أَغْرَقَ ]

أَغْرَقَهُ فى الماء فرو بُردش در آب 5 غرقه كردش در آب و أَغْرَقَ فى الأَمْرِ از حد كذشت در كار

[ أَغْلَقَ ]

أَغْلَقَ البَابَ ببست در را

[ أَقْلَقَ ]

أَقْلَقَهُ بىآرام كردش

[ أَلْحَقَ ]

أَلْحَقَ بِهِ در رسيد بوى و أَلْحَقَ بِهِ غَيْرَهُ در رسانيد بوى ديكرى را

[ أَلْزَقَ ]

أَلْزَقَهُ بِهِ بچفسانيد او را با وى 5 بدوسانيدش بوى و أَلْصَقَهُ مترادف

[ أَمْلَقَ ]

أَمْلَقَ درويش شد

[ أَنْطَقَ ]

أَنْطَقَهُ بسخن آورد او را

[ أَنْفَقَ ]

أَنْفَقَ مَالَهُ عَلَى عِيَالِهِ نفقه كرد مالش را بر فرزندانش 6 أَنْفده 7 خرج كرد مالش را بر عيالش و هي النَّفَقَةُ ( ف ) 6 خَرْج و النَّفَقَاتُ جمع

ك

[ أَدْرَكَ ]

أَدْرَكَ الغُلَامُ و الثِّمَارُ برسيد بچه و ميوه 5 بالغ شد كودك و برسيد ميوه و أَدْرَكْتُ الهَارِبَ در يافتم كريخته را

[ أَشْرَكَ ]

أَشْرَكَهُ فى الأَمْرِ همباز كرد او را در كار 5 انباز كردش در كار و أَشْرَكَ باللَّهِ شرك كرد بخداى 5 انباز كفت خدايرا و هو الشِّرْكُ ( ف ) 5 انبازى

[ أَضْحَكَ ]

أَضْحَكَهُ بخندانيدش 6 بخنده آورد او را

[ أَمْسَكَ ]

أَمْسَكَ الشَّىْءَ بازداشت چيز را و أَمْسَكَ عن الشَّىْءِ بازاسْتاد از چيزى 7 دست بازداشت از چيزى و أَمْسَكَ عَلَيْهِ زَوْجَهُ بداشت زن خود را

[ أَمْلَكَ ]

أَمْلَكَهُ خَطِيبَةً زن داد او را 6 زوَّجه اياها و كُنَّا فى الإِمْلَاكِ بوديم در عروسى

[ أَهْلَكَ ]

أَهْلَكَهُ هلاك كردش

ل

[ أَبْخَلَ ]

أَبْخَلَهُ بخيل كردش 7 بخيل يافتش

[ أَبْدَلَ ]

أَبْدَلَهُ دَرَاهِمَ بدل كرد او را سيم و هو البَدَلُ ( ف ) و البَدِيلُ مترادف

[ أَبْطَلَ ]

أَبْطَلَ الشَّىْءَ باطل كرد چيز را و أَبْطَلَ الرَّجُلُ كار باطل كرد مرد 5 أي جاءَ بامرٍ بَاطِلٍ 6 باطل كفت ، المُبْطِل خلاف المُحِقّ

[ أَبْقَلَ ]

أَبْقَلَ المَوْضِعُ باكياه شد جاى 5 تره زار شد جاى ، كياه‌ناك 6 و بَلَدٌ بَاقِلٌ و هي من النوادر

[ أَثْقَلَ ]

أَثْقَلَهُ الحِمْلُ كرانى كرد بر وى بار

[ أَجْذَلَ ]

أَجْذَلَهُ شاد كرد او را 7 شادمان كردش

[ أَجْزَلَ ]

أَجْزَلَ لَهُ العَطَاءَ بزرك كرد از براى وى عطا را 5 تمام داد او را عطا 7 بسيار كرد او را عطا

[ أَجْعَلَ ]

أَجْعَلَتِ الكَلْبَةُ و الهِرَّةُ كشن خواست سك ماده و كربه 6

[ أَجْفَلَ ]

أَجْفَلَ القَوْمُ اسْرعوا فى الهَزِيمَةِ و مِنْهُ الجَفَلى و الأَجْفَلى الدَّعْوَةُ العَامّة

[ أَجْمَلَ ]

أَجْمَلَ الحِسَابَ سر جمله كرد حساب را 5 حاصلش بيان كرد و هي الجُمْلَةُ ( ف )