[ أَسْقَمَ ]
أَسْقَمَهُ بيمار كردش 6 أَمْرضه
[ أَسْلَمَ ]
أَسْلَمَ فى البُرِّ سلم داد در كندم 6 عقد سلم بست در كندم و هو السَّلَمُ ( ف ) و أَسْلَمَ الكَافِرُ مسلمان شد كافر و أَسْلَمَهُ لِلْهَلَكَةِ كذاشتش در هلاك 5 ضايع كذاشت او را 6 تركَه و أَسْلَمَ لأَمْرِ اللَّهِ كردن نهاد فرمان خدايرا 6 أطاع ، انْقاد 7 فرمانبردارى كرد فرمان خدايرا
[ أَشْأَمَ ]
أَشْأَمَ بشام شد 6 ذهَب إلى الشأم
[ أَضْرَمَ ]
أَضْرَمَ النارَ برفروخت آتش را 6 اشْعلها ، اوْقَدَ
[ أَطْعَمَ ]
أَطْعَمَهُ كَذَا طعام دادش چيزى و رَجُلٌ مِطْعَامٌ مردى پيوسته طعامدهنده
[ أَظْلَمَ ]
أَظْلَمَ اللَّيْلُ تاريك شب شد
[ أَعْجَمَ ]
أَعْجَمَ الكِتَابَ نقطه زد كتابرا
[ أَعْدَمَ ]
أَعْدَمَهُ الشَّىْءَ محروم كرد او را چيز را و أَعْدَمَ الرَّجُلُ درويش شد مرد 6 افْتقر
[ أَعْظَمَ ]
أَعْظَمَهُ بزرك داشت او را 6 أَكْرمه
[ أَعْلَمَ ]
أَعْلَمَهُ الأَمْرَ و بِالأَمْرِ دانا كردش كار را 5 آكاه كردش كار را 6 عرَّفه
[ أَغْرَمَ ]
أَغْرَمَهُ المالَ بتاوان دادش خواسته را 6 تاوان مال بر وى الزام كرد
[ أَفْحَمَ ]
أَفْحَمَهُ خاموش كردش 6 بسته كرد زبان او را ، أَسْكته فى الخُصُومة و رَجُلٌ مُفْحَمُ مرد درمانده در سخن 7 مرد نتوان سخت كفتن
[ أَفْعَمَ ]
أَفْعَمَ الإِنَاءَ پر كرد خنور را 6 ملأه
[ أَفْهَمَ ]
أَفْهَمَهُ الحَرْفَ دريابانيد او را حرف را 6 أَعْلمه
[ أَقْحَمَ ]
أَقْحَمَ الفَرَسَ فى النَّهْرِ درانداخت اسب را در جوى 6 أَدْخله فيه و أَقْحَمَ نَفْسَهُ فى الهَلَكَةِ افكند خود را در هلاك
[ أَقْدَمَ ]
أَقْدَمَ عَلَيْهِ پيشرَوِى كرد بر وى و هو مِقْدَامٌ پيشرَوْ 5 دليرُ پيشرَو 6 جَرِيءٌ و مِقْدَامَةٌ مترادف
[ أَقْسَمَ ]
أَقْسَمَ باللَّهِ سوكند خورد بخداى و هو القَسَمُ سوكند 6 حَلف
[ أَكْرَمَ ]
أَكْرَمَهُ اكرام كردش و هي الكَرَامَةُ ( ف ) 6 عِزَّت
[ أَلْجَمَ ]
أَلْجَمَ الدَّابَّةَ لكام كرد ستور را
[ أَلْزَمَ ]
أَلْزَمَهُ الأَمْرَ لازم كرد بر وى كار را
[ أَلْهَمَ ]
أَلْهَمَهُ صَبْرًا شكيبائى داد او را
[ أَنْعَمَ ]
أَنْعَمَ عَلَيْهِ منّت نهاد بر وى 5 الإِنْعَامُ نعمت دادن و چشم روشن كردانيدن و نَعَم كفتن
ن
[ آذَنَ ]
آذَنَهُ بالأَمْرِ آكاه كرد او را به كار
[ آمَنَ ]
آمَنَهُ من الشَّرِّ امين نهاد او را از بدى و آمَنَهُ فِيَما قَالَ راستكوى داشت او را در آنچ كفت 5 باوَر داشت او را 5 صدَّقه و آمَنَ باللَّهِ ايمان كرد بخداى
[ أَتْقَنَ ]
أَتْقَنَ الشَّىْءَ محكم كرد چيز را
[ أَثْخَنَ ]
أَثْخَنَهُ بالضَّرْبِ سُست كردش بزدن 6 أَتْعبه
[ أَحْزَنَ ]
أَحْزَنَهُ اندوهكين كردش
[ أَحْسَنَ ]
أَحْسَنَ إِلَيْهِ نيكوئى كرد او را و هي الحُسْنى نيكوئى 5 بهشت و هو يُحْسِنُ بالعَرَبِيَّةِ او نيكو مىداند تازى را
[ أَحْصَنَ ]
أَحْصَنَ الشَّىْءَ نكاه داشت چيز را 7 در پناه كرفت چيز را و أَحْصَنَتِ المَرْأَةُ پارسا شد زن و هي مُحْصِنَةٌ زن پارسا و مُحْصَنَةٌ مترادف
[ أَدْمَنَ ]
أَدْمَنَ الأَمْرَ پيوسته كرد كار را و أَدْمَنَ عَلَى الأَمْرِ مترادف 7 پيوستكى كرد بر كار
[ أَدْهَنَ ]
أَدْهَنَ فى الأَمْرِ نرمى كرد در چيز
[ أَذْعَنَ ]
أَذْعَنَ لَهُ فروتنى كرد او را 5 خضَع له 6 كردن داد او را ، انقاد ، أطاعَ
[ أَرْهَنَ ]
أَرْهَنَ فى كَذَا كِرَو نهاد در فلان كار 6 كِرَو بست در فلان كار
[ أَزْمَنَ ]
أَزْمَنَ الشَّىْءُ ديرينه شد چيز
[ أَسْكَنَ ]
أَسْكَنَ المُتَحَرِّكَ ساكن كرد جنبنده را و أَسْكَنَهُ المَنْزِلَ در خانه نشاند او را 6 تركه فى البَيْت
[ أَسْمَنَ ]
أَسْمَنَ الشَّاةَ فربه كرد كوسفند را
[ أَعْلَنَ ]
أَعْلَنَ الأَمْرَ آشكارا كرد كار را 6 أَظْهره
[ أَقْرَنَ ]
أَقْرَنَ لَهُ پاى او داشت 6 يارى كرد او را
[ أَمْعَنَ ]
أَمْعَنَ فى الأَمْرِ دور اندر رفت در كار 5 از حد در كذشت در كار ، ژرف رفت
[ أَمْكَنَ ]
أَمْكَنَهُ الأَمْرُ آسان شد او را كار ، قدَر عليه 7 مُمكن شد و أَمْكَنَهُ من كَذَا توانا كرد او را از فلان چيز 7 دست داد او را بفلان كار
[ أَنْتَنَ ]
أَنْتَنَ