را از خيك 6 أخرج الريح من الزقّ فَشًّا
[ هَشَّ ]
هَشَّ الوَرَقَ عَلَى غَنَمِهِ فرو ريخت برك را بر كوسپندش 6 بينداخت برك را بر كوسپندش ، أوقع الورق من الشجر 7 بيفشاند برك درخت را از براى كوسفندان هَشًّا
ص
[ حَصَّ ]
حَصَّهُ بهرهمند كرد او را 5 بهره دادش 6 فعلَه ذا حَظٍّ حَصًّا
[ خَصَّ ]
خَصَّهُ بِكَذَا خاصّه كرد او را بفلان كار خُصُوصًا و خَصُوصِيَّةً 5 بفتح الخاء و خَاصَّةً
[ رَصَّ ]
رَصَّ البُنْيَانَ مُحْكم كرد بنا را 6 استوار كرد بنا را ، فعَله مُحْكَمًا رَصًّا
[ قَصَّ ]
قَصَّ شَارِبَهُ ببريد برُوتش را 7 بريد سبلتش را و قَصَّ أَظْفَارَهُ بچيد ناخنهايش را قَصًّا و قَصَّ الأَمْرَ قصه كرد كار را 6 قصه كفته كار را ، قال القِصَّةَ قِصَّةً 6 و الاسم أيضا القَصَصُ بالفتح و القِصَصُ بالكسر جمع القِصَّة التى تُكْتب و قَصَّ العَالِمُ مجلس كرد دانشمند 6 قال الوعظ و قَصَّ أَثَرَهُ از پى وى رفت 6 بر پى او رفت ، تابعه قَصَصًا
[ مَصَّ ]
مَصَّ الماءَ برمكيد آب را 6 بمكيد آب را ، شَرِبه بشفتَيْه يَمُصُّ و مَصَّ مترادف يَمَصُّ مَصًّا
[ نَصَّ ]
نَصَّ الحَدِيثَ روايت كرد حديث را 6 برداشت حديث را ، رفع ، أَسْنَد نَصًّا
ض
[ حَضَّ ]
حَضَّهُ عَلَى الأَمْر برانكيخت او را بر كار 5 بينكيخت او را بر كار 6 رغَّبه ، حرَّضه حَضًّا
[ رَضَّ ]
رَضَّهُ ريزه كرد او را 6 كسَره رَضًّا
[ غَضَّ ]
غَضَّ بَصَرَهُ و صَوْتَهُ فرو خوابانيد چشمش را و آوازش را 6 فرو كرد چشم او را و آواز او را ، فعَل عينَه و صَوْتَهُ أَسْفل غَضًّا
[ فَضَّ ]
فَضَّ الخِتَامَ بشكست مهر را 6 كسَره فَضًّا
[ مَضَّ ]
مَضَّهُ الأَمْرُ اندوهكين كرد او را كار 5 كار بشورانيدش 6 أَحْزنه يَمُضُّهُ و مَضَّ مِنَ الأَمْرِ بسوخت از كار 6 حزِن من الأمر 7 اندوهكين شد از كار يَمَضُّ مَضَضًا
ط
[ بَطَّ ]
بَطَّ الجُرْحَ بشكافت ريش را 6 شَقَّه بَطًّا
[ حَطَّ ]
حَطَّ لَهُ مِنَ الثَّمَنِ چيزى كم كرد او را از بها 5 بينداخت او را چيزى از بها 6 نقَصه 7 افكند او را از بها حَطًّا و هي الحَطِيطَةُ آنچه از بها افكنده باشد 5 افكنده ، كم كرده 6 مَنْقُوص من الثمن
[ خَطَّ ]
خَطَّهُ بنبشت از براى او 6 كتَب خَطًّا و هو الخَطُّ ( ف ) و الخُطُوطُ جمع
[ عَطَّ ]
عَطَّ الثَّوْبَ بشكافت جامه را بدرازى 5 چاك كرد جامه را 6 خرَّق الثوبَ على طُولِهِ عَطًّا
[ غَطَّ ]
غَطَّهُ فى الماء فرو بُرد او را به آب 6 غَمَسَه غَطًّا
[ قَطَّ ]
قَطَّهُ از پهنا ببريدش 6 قطعه من عَرْضِهِ قَطًّا 6 و القِطُّ صحيفة الجَائزة و النصيبُ أيضا
ظ
[ كَظَّ ]
كَظَّهُ الطَّعَامُ رنجور كرد او را طعام 6 أَمْرضه الطعام أي لم يهنأه كَظًّا و هي الكِظَّةُ ناكوار 5 شكمبُرِّى و ناكوار
ع
[ دَعَّ ]
دَعَّ اليَتِيمَ براند يتيم را 5 دور كرد يتيم را ، براند او را بدست دَعًّا
ف
[ زَفَّ ]
زَفَّهَا إِلَى زوْجِهَا فرستاد زن را سوى شوهرش 5 عروس را به شوهر فرستاد 6 أَرْسَلَها زَفًّا و زِفَافًا
[ صَفَّ ]
صَفَّ القَوْمَ