و زنان را حرام است دستوانه پوشيدن ، لقوله ص :
« لا تنتقب المرأة فى الاحرام و لا تلتبس القفازين »
، يعنى : زن در احرام نقاب بر نبندد ، و دستوانه نپوشد .
و بر مرد حرام بود در حال رفتن ، سايه كردن بر زبر خويش ، اما اگر فرو آمده باشد باكى نباشد .
و سر به زير آب فرو بردن حرام بود .
دليل اين ، اجماع اين طايفه است و طريقهء احتياط .
و حرام است وى را صيد كردن ، و صيد كشتن ، و بر صيد دلالت كردن ، و خايهء صيد شكستن ، بلا خلاف ، و گوشت صيد خوردن ، و اگر چه محلى صيد كرده باشد ، لقوله تعالى :
حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً
، يعنى : حرام كرده شد بر شما صيد بيابان مادام كه محرم باشيد .
و اين متناول است هر فعلى را كه در صيد بود از گرفتن ، و كشتن ، و خوردن ، بىتخصيص .
و حرام است روغن به كار داشتن كه در وى بوى بود ، و خوردن آنچه در وى بويى بود . و مشك ، يا عنبر ، يا كافور ، يا زعفران بوييدن ، بىخلاف .
و فسوق ، و آن دروغ گفتن است بر خداى تعالى ، يا بر رسول ، يا بر يكى از ائمه عليهم السلام .
و جدال . و آن « لا و اللّه و بلى و اللّه » گفتن است بنزد اين طائفه . و اين عرف شرعى خوانند . زيرا كه بعرف شرع ، جدال مخصوص به « لا و اللّه و بلى و اللّه » گفتن است . و حرام است بريدن درخت حرم كه آن را نكشته باشند ، و از درخت ميوه نباشد ، و درودن گياه حرم ، بلا خلاف .
و اما درخت ميوه ، و آنچه در ملك خود نشانده باشد ، روا بود بريدن آن ، زيرا كه اصل آنست كه روا بود ، و تحريم آن محتاج دليل شرعى است ، و در شرع نيست آنچه دلالت كند برين .
و حرام است موى تراشيدن ، و ناخن چيدن ، و انگشترى از براى زينت در انگشت كردن ، و خود را خونآلوده كردن ، و بينى از بويهاى ناخوش فرا گرفتن . و شپش از تن خود بينداختن ، و درين هم خلافى نيست . و حرام است سلاح پوشيدن مگر بضرورت ، و ملخ و زنبور كشتن به اختيار .
اما پشه و كك را كشتن باكى نيست ، و هر چه از وى ترسند از مار و كژدم و دد و دام در حرم و غير حرم . و حرام است نگاهداشتن صيد و بيرون بردن كبوتر حرم از حرم لقوله تعالى :
حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً
، و مراد تحريم افعال ماست .
( معتقد الاماميه ص 2 - 3 ، 8 - 3 ) از لحاظ عرفانى :
شاه نعمت اللّه گويد : احرام ظاهره معلوم است اما باطنه بعد از تجريد صفات نفسانيه و تفريد ار عادات مستقبحهء شيطانيه و تنظيف باطن از رذايل اخلاق ذميمه و تطهير دل از نعوت غضبيه و شهوانيه است ( رسائل شاه نعمت إله ص 56 ) .
اين جامهء دوخته برانداز و برو * اين ساز مجردانه بنواز و برو
در آتش عشق اگر بسوزى خوش باش