بود « 1 » ؛ و ليكن نه از جهت آن را اوفتد اندر ، « 2 » جدل كه حقّاند « 3 » ، و ليكن از جهت آن را كه « 4 » مشهورند ، و مسلماند ، و مر جدل را فايدههاست :
يكى آنست كه : فضولياتى را « 5 » كه دعوى دانش كنند ، و مذهبهاى ناراست دارند ، و راه دشوار برند « 6 » - بدانستن حقّ از راه برهان ، پس « 7 » بجدل ، ايشان را بشكنى .
و ديگر آن كه اگر كسانى بوند ، كه حقى خواهى كه « 8 » ايشان اعتقادش كنند « 9 » ، يا مصلحتى « 10 » ؛ و به راه برهان نتوانى « 11 » ، به راه جدل و مشهورات ايشان را « 12 » اعتقاد افكنى .
هامش
( 1 ) - بوند - ك .
( 2 ) - افتد - م - ك - ه ، - اوفتد آمد - آ ، - افتند - كب .
( 3 ) - آمد - آ .
( 4 ) - و ليكن نه از آن جهت در جدل آورند كه حقاند ، بلى از آن جهت كه - ن .
( 5 ) - بى : را - ك - كب - ط ، - فضولان - ن ، - فضولباتى را - م - فضولياتى را - ق ، - مندلياتى - د .
( 6 ) - توانند برد - ن .
( 7 ) - بى : پس - ن .
( 8 ) - بى : كه - كب ، - حق خواهى كه - د - ه - ط - ك ، - حق را - س .
( 9 ) - كند - د .
( 10 ) - و ديگر اگر كسى خواهد كه اعتقادى ، يا مصلحتى قبول كند - ن .
( 11 ) - نتوانى كه - د .
( 12 ) - او را در آن - ن .