« و خفضوا أجنحتهم للمؤمنين ، » و فرو داشتند بالهاى خود را از براى مؤمنان .
سعدى :
از اين خاكدان بندهاى پاك شد * كه در پاى كمتر كسى خاك شد
فروتن بود هوشمندى گزين * نهد شاخ پر ميوه سر بر زمين
ره اين است سعدى كه مردان راه * به عزّت نكردند در خود نگاه
از آن بر ملائك شرف داشتند * كه خود را به از سگ نپنداشتند
كه سگ با همه زشت خويى كه مرد * مر او را به دوزخ نخواهند برد
« و كانوا قوما مستضعفين . قد اختبرهم اللّه بالمخمصة ، و ابتلاهم بالمجاهدة ، و امتحنهم بالمخاوف ، و محّصهم ( 1 ) بالمكاره . » و بودند انبيا جماعتى كه خود را ضعيف مى شمردند . بدرستى كه آزمايش كرده است خداى تعالى ايشان را به تنگى و گرسنگى ، و مبتلا كرده ايشان را به مشقّت ، و امتحان كرده ايشان را به خوفها و ترسها ، و پاك گردانيده ايشان را به مكروهات طبيعيه . ( 2 ) « فإنّ اللّه سبحانه يختبر عباده المستكبرين في أنفسهم بأوليائه المستضعفين في أعينهم . » پس بدرستى كه خداى تعالى مى آزمايد بندگان خود را كه بزرگ مى دانند خود را در نفسهاى خويش به اوليا و دوستان خود كه ضعيف مى نمايند در چشمهاى خويش . شعر :
در اين ره نيست خود بينى خجسته * تنى لاغر دلى بايد شكسته
« و لقد دخل موسى بن عمران و معه هارون - عليهما السّلام - على فرعون ، و عليهما مدارع الصّوف ، و بأيديهما العصىّ ، فشرطا له - إن أسلم - بقاء ملكه ، و دوام عزهّ ، فقال : أ لا تعجبون من هذين يشرطان لى دوام العزّ ، و بقاء الملك ، و هما بما ترون من حال الفقر و الذّلّ ، » و هر آينه داخل شد موسى بن عمران و با او بود هارون - على نبيّنا و
هامش
( 1 ) نهج البلاغه : مخضهم
( 2 ) دا : طبيعت