الا اى جان و دل را درد و دارو * تو آن نورى كه « لَمْ تمَسْسَهُْ نارٌ » ( 1 ) ز روزنهاى مشكات مشبّك * نشيمن كرده بر شاخ مبارك
تو در مشكات تن مصباح نورى ( 2 ) * ز نزديكى كه هستى دور دورى
زجاجه بشكن و زيتت فرو ريز ( 3 ) * به نور كوكب درّى ( 4 ) در آويز
ز بند پيچ بر پيچ زمانه * گرفتار آمدى در كنج خانه
اگر تو روى بنمايى ز پرده * بسوزى هفت چرخ سال خورده
تو گنجى ليك در بند طلسمى * تو جانى ليك در زندان جسمى
از اين زندان دنيا رخت برگير * بكلّى دل ز بند بخت برگير
تو گنج نه سپهرى در ميانه * بر آى از چار ديوار زمانه
طلسم و بند نير ( 5 ) نجات بشكن * در دهليز ( 6 ) موجودات بشكن
الا اى مرغ حكمت دان ، زمانى * نخواهى يافت به زين آشيانى
به پرواز معانى باز كن پر * سراى هفت در را باز كن در
چو بگذشتى ز چار و نه به پرواز * ز خود بگذر به حق كن چشم خود باز
چرا مغرور جاى ديو گشتى * تو ديوانه شدى كاليو ( 7 ) گشتى
چو مى دانى كه مى بايد شدن زود * نخواهد نيز روى آمدن بود
چه خواهى كرد جاى مكر و تلبيس * ز دنيا بگذر و بگذار ابليس
سراى او به دو ده باز و رفتى * نظر بر پيشگاه انداز و رفتى
چو زين گلخن بدان گلشن رسيدى * همان انگار كين گلخن نديدى
هامش
( 1 ) اللهُّ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نوُرهِِ كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ يَكادُ زَيْتُها يُضِيءُ وَ لَوْ لَمْ تمَسْسَهُْ نارٌ النور : 35
( 2 ) مشكات : چراغدان ، مصباح : چراغ
( 3 ) زجاجه : شيشه ، زيت : روغن زيتون
( 4 ) كوكب درّى : ستارهء درخشان
( 5 ) نير : يوغ ، چوبى كه بر گردن گاو نهند
( 6 ) دهليز : دروازه و اندرون سرا ، دالان ، ايوان ، حياط بيرونى
( 7 ) كاليو : نادان ، ابله ، احمق