منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 76

و اين مرتبه از توحيد كه واجب است حصول آن ، يا به نور عقل است ، امّا عقل صافى قامع به واسطهء نظر در دليل وحدت او در الوهيت و عدم تشريك غير او در الوهيت او ، قال تعالى : لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللّهُ لَفَسَدَتا ( 1 ) يا به نور ايمان است زائد بر نور عقل كه آن معطى سعادت است . چه توحيد عقلى سعدا و اشقيا در آن مشتركند كما قال - عليه السلام - : « لم يطلع العقول على تحديد صفته ، و لم يحجبها عن واجب معرفته » ( 2 ) . پس آنچه واجب است از معرفت حقّ تعالى كه آن توحيد در الوهيت است ، عقل را ممكن الحصول است به شرط صفاى فطرى . للعلّامة الجلالية : « به اتّفاق عقل و نقل و اطباق برهان و كشف ، صانع عالم - جلّت أسماؤه و تعالى كبريائه - يكى است و اگر كسى را در اين مطلب شبهتى روى نموده از قصور عقل و آفت فطرت سليمه است ، كه به واسطهء غبار كدورات علايق بدنى و عوايق خارجى آئينهء دل او زنگارآلود شبهه و شكوك شده و از مطالعهء وحدت حقيقى حضرت حقّ محروم مانده ، چنان چه شأن آئينهء غبارآلود باشد كه عين واحده در او متكثّر و متجزّى نمايد ، و اگر نه ، نفس به حسب فطرت مجبول است بر ادراك وحدت الهى و صفات كمال آن حضرت ، چنان چه فحواى كلام