و من خطبة له - عليه الصّلوة و السّلام - : ( 1 ) - تعرف بخطبة الأشباح و هى من جلائل الخطب - روى مسعدة بن صدقة عن الصادق جعفر بن محمّد - عليهما السلام - أنهّ قال : « خطب أمير المؤمنين - صلوات اللّه و سلامه عليه - بهذه الخطبة على منبر الكوفة ، » خطبه كرد امير المؤمنين - صلوات اللّه و سلامه عليه - به اين خطبه بر منبر كوفه . « و ذلك أنّ رجلا أتاه فقال له : يا أمير المؤمنين ، صف لنا ربّنا لنزداد له حبّا و به معرفة ، » و باعث بر آن اين بود كه مردى آمد نزد او ، پس گفت مر او را : يا امير المؤمنين صفت كن از براى ما پروردگار ما را تا زياده شود ما را مر او را دوستى و به او معرفت و شناسايى . « فغضب - عليه السّلام - و نادى : الصّلوة جامعة ، » پس به غضب رفت آن حضرت - عليه الصلاة و السلام - و ندا كرد « الصلاة جامعة » . « فاجتمع النّاس حتّى غصّ المجلس بأهله ، فصعد المنبر و هو مغضب متغيّر اللّون ، » پس جمع شدند مردم تا پر شد مجلس به اهل او ، پس بالا رفت به منبر و او غضبناك و متغيّر اللّون بود . « فحمد اللّه سبحانه و صلّ على النّبىّ محمّد صلّى اللّه عليه و آله . » پس حمد كرد خداى را تعالى و درود فرستاد بر نبىّ محمّد ، صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . ثمّ قال : الحمد للهّ الّذى لا يقرهّ ( 2 ) المنع ( 3 ) ، و لا يكديه الإعطاء و الجود ، » باز گفت : سپاس مر خداى را كه منسوب به امساك نمى گرداند او را منع عطا ، و گدا نمى گرداند او را بسيارى عطا كردن و بخشش نمودن .