تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 686

مساهمون:

ص٦٨٦

المشمّر ثوبه . « و كانت ( 1 ) الدّنيا عليكم ضيّقا ( 2 ) ، تستطيلون ( 3 ) أيّام البلاء عليكم ، » و باشد دنيا بر شما تنگ ، در حالتى كه مستطيل كنند ( 4 ) روزگار بلا بر شما . « حتّى يفتح اللّه لبقيّة الأبرار منكم . » تا فتح فرمايد خداى تعالى از براى باقى نيكان از شما . « إنّ الفتن إذا أقبلت شبّهت ، و إذا أدبرت نبّهت ، » بدرستى كه فتنه‌ها گاهى كه رو كرد ، مشابه حقّ است در اذهاب خلق ، و هر گاه كه پشت كرد ، تنبيه كننده است ادبار او بر آنكه فتنه بوده است بعد از وقوع هرج و مرج و اضطراب امر . « ينكرن مقبلات ، و يعرفن مدبرات ، » ناشناسايند و مجهول در حالتى كه روآورنده‌اند ، و شناخته شده‌اند و معروف در حالى كه پشت كننده است . « يحمن حوم الرّياح ، يصبن بلدا و يخطئن بلدا . » طوف مى كنند مثل طوف كردن ( 5 ) بادها ، مى رسند به شهرى و مى گذرند از شهرى . استعار وصف الحوم لدورانها الموهوم ، و وقوعها عن قضاء اللّه من دعاة الضلال فى بلد دون بلد ، ملاحظة لشبهها بالطائر .

هامش
( 1 ) نهج البلاغه : و ضاقت .
( 2 ) همان : ضيقا
( 3 ) همان : تستطيلون معه .
( 4 ) مستطيل كنند : دراز كنند ، طولانى كنند
( 5 ) طوف كردن : دور زدن ، گرديدن