بعيد آن از او در حين موت عاجزتر باشد ، و غايب او دشوارتر در منفعت .
« و اتّقوا نارا حرّها شديد ، و قعرها بعيد ، و حليتها حديد ، » و بترسيد از آتشى كه گرمى او سخت است ، و عمق او دور است ، و زيور او آهن است مثل سلاسل و اغلال .
« ألا و إنّ اللّسان الصّالح يجعله اللّه للمرء فى النّاس ، خير له من المال يورثه من لا يحمده . » و بدان كه ذكر جميل از براى فعل خير مى گرداند آن را خداى تعالى از براى شخص در مردم ، بهتر مر او را از مال كه به ميراث دهد كسى را كه ستايش نكند او را .
منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 683
مساهمون: ملا عبد الباقى صوفى تبريزى ( دانشمند )
ص٦٨٣