گر شاخهها دارد ترى ، ور سرو دارد سرورى * ور گل كند صد دلبرى ، اى جان تو چيزى ديگرى
چه جاى باغ و زاغ و گل چه جاى نقل و جام مل ( 1 ) * چه جاى روح و عقل كلّ كز جان جان هم خوشترى
« و طور هفتم ، مهجة القلب گويند و آن معدن ظهور انوار تجلّيات صفات الوهيت است ، و سرّ وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ ( 2 ) اين است كه اين نوع كرامت با هيچ نوع از انواع موجودات نكردند ، و تمامى نور و صفاى دل در آن است كه از آفات فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ( 3 ) بيرون آيد ، و بكلّى صحّت و سلامت تمام يابد ، و صحّت دل به استعمال قانون طبّ الهى كه قرآن قديم به شرح معالجات و بيان ادويهء نافعهء آن مشحون است كه : وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ( 4 ) . » ( 5 )
هامش
( 1 ) مل : مى ، شراب انگورى .
( 2 ) الإسراء : 70
( 3 ) البقرة : 10 .
( 4 ) الإسراء : 82
( 5 ) مرصاد العباد ، ص 198