خطبه 147
و من خطبة له - عليه الصّلوة و السّلام - ( 1 ) : « فبعث ( 2 ) محمّدا ، بالحقّ ليخرج عباده من عبادة الأوثان إلى عبادته ، » پس بعث كرد خداى تعالى محمّد را - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - به حقّ و راستى تا بيرون برد بندگان او را از پرستيدن بتان به عبادت او . « و من طاعة الشّيطان إلى طاعته ، » و از فرمانبردارى شيطان به طاعت او . « به قرآن قد بينّه و أحكمه ، » به قرآنى كه بدرستى تبيين و توضيح آن فرمود و احكام احكام آن به واجبى نمود . « ليعلم العباد ربّهم إذ جهلوه ، » تا بدانند بندگان ، پروردگار خود را چون جاهل باشند و ندانند او را . « و ليقرّوا به بعد إذ جحدوه » و تا اقرار كنند به ربوبيت او بعد از آنكه انكار كرده باشند او را . « و ليثبتوه بعد إذ أنكروه . » و تا اثبات الوهيت او كنند بعد از آنكه انكار او كرده باشند . « فتجلّى سبحانه لهم فى كتابه من غير أن يكونوا رأوه » پس تجلّى كرد حقّ سبحانه مر ايشان را در كتاب خويش بى آنكه او را ببينند . « بما أراهم من قدرته ، » با آنچه نمود ايشان را از قدرت خويش . « و خوّفهم من سطواته ، » ( 3 ) و به آنچه تخويف كرد ايشان را و ترسانيد از شدّت او . تجليّه سبحانه فى كتابه ، و هو ظهوره لقلوب عبيده بالتنبيهات الفرقانية على