منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 484

آله و سلّم - مرا گفت : « يا بنىّ إن قدرت أن تصبح و تمسى و ليس فى قلبك غشّ لأحد فافعل . ثمّ قال : يا بنىّ و ذلك من سنّتى ، و من أحيى سنّتى فقد أحيانى ، و من أحيانى كان معى فى الجنّة . » ( 1 ) سهل بن عبد اللّه گويد : « محبّ خداى تعالى كسى است كه اقتداى او در احوال و افعال و اقوال به رسول اللّه باشد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - » . در عوارف ( 2 ) است كه « در اين آيت ، متابعت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - علامت محبّت بنده گردانيد . پس كاملترين مردمان به محبّت خداى تعالى ، بهره‌مندترين ايشانند از متابعت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ، و صوفيه از ميان طوايف اسلام به حسن متابعت ظفر يافتند ، از براى آنكه ايشان اتّباع اقوال او كردند . پس هر چه آن حضرت امر فرمود ايشان را به آن قيام نمودند ، و از هر چه نهى كرد منتهى شدند و باز ايستادند ، و در اعمال نيز اتّباع او كردند از جدّ و اجتهاد در عبادت و فرائض و نوافل از نماز و روزه و غير ذلك ، و به بركت متابعت قولى و فعلى ايشان را تخلّق به اخلاق او - عليه أفضل الصلوات و التسليمات - روزى گردانيدند : از حيا و حلم و صفح و عفو و رأفت و شفقت و مدارا و نصيحت و تواضع ، و همچنين ايشان را قسطى از احوال سنيهء او - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - از خشيت و سكينه و هيبت و تعظيم و رضا و صبر و شكر و زهد و توكّل ، تا استيفاى جملگى اقسام متابعت كردند و سنّت او را به أقصى الغايات زنده گردانيدند . » و گفته‌اند كه هر كس كه سنّت را بر نفس خود امير و حاكم گرداند ، قولا و فعلا ، به حكمت ناطق آيد ، و هركس كه هوا را بر نفس خود امير گرداند ، قولا و فعلا ، به بدعت گويا گردد . « و كلامه الفصل ، و حكمه العدل ، » كلام او - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فاصل ميانهء حقّ و باطل ، و حكم او محض عدل است . لأنّ حكم صورة النبوّة حفظ