و من خطبة له - عليه الصّلوة و السّلام - ( 1 ) : « الحمد للهّ خالق العباد ، و ساطع المهاد ، و مسيل الوهاد و مخصب النّجاد . » سپاس مر خداى را آفرينندهء بندگان و گسترانندهء آرامگاه ذى حيات ، و روان گردانندهء باران به زمينهاى نشيب ، و سبزگردانندهء زمينهاى مرتفع . ( 2 ) « ليس لأولّيتّه ابتداء ، و لا لأزليتّه انقضاء . هو الأوّل لم يزل ، و الباقى بلا أجل . » نيست مر اوّليت او را ابتدايى . زيرا كه اوّليت او مبدئيّت جميع موجودات است ، و نه ازليّت و هميشگى او را نهايتى . هميشه اوست اوّل و پايندهء بى اجل . « خرّت له الجباه ، و وحدّته الشفّاه . » [ به سجده ] افتاده مر او را پيشانيها ، و توحيدگويانند او را لبها . « حدّ الأشياء عند خلقه لها إبانة له من شبهها . » گردانيد اشيا را صاحب حدود و نهايات نزد خلق خويش ، از براى ظاهر شدن مباينت حقّ تعالى از مشابهت با اشيا . « لا يقدرّه ( 3 ) الأوهام بالحدود و الحركات ، و لا بالجوارح و الأدوات . » اندازه نمى كند او را و همهاى ما به نهايتها و حركتها ، و نه به عضوها و آلتها . عطّار :