تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 216

مساهمون:

ص٢١٦

و قيل : خيّبتنى ( 1 ) لأقعدنّ لهم صراطك المستقيم ، أى لأجلسنّ لبنى آدم على طريقك القويم و هو الإسلام . ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ [ أى من الدنيا ] وَ مِنْ خَلْفِهِمْ [ من الآخرة ] وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ [ الحسنات ] وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ [ السيّئات ] . ( 2 ) رسالتين : ( 3 )

چون كه شيطان سر كشيد از فيض حال * گشت در وادى عزّت پايمال اين زمان گرد بنى آدم تند * تا كه هر كس را به نوعى ره زند هر كه باشد ساده نقش و سست پى * سوى اسفل مى رود همراه وى و آنكه باشد استقامت مايه‌اش * مى جهد شيطان چو دود از سايه‌اش ور بيابد بر در آن شاه بار * پيش او استد به خدمت بنده‌وار و آن دگر گه گاهى از اغواى او * اوفتد چون آدم اندر رنگ و بو چون عقوبت رو در آن جانى كند * خويش را پيش بلا فانى كند ورد او باشد ظلمنا نفسنا * تا از آن ظلمت دگر يابد سنا خواست شيطانش كه حزب او شود * در قيامت خود بر او حجّت شود
هامش
( 1 ) دا : جنيتنى .
( 2 ) الأعراف : 17
( 3 ) دا : ( رسالتين ) محذوف