تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 145

مساهمون:

ص١٤٥

بخل و زفتى

آنان كه حسودند و بخالت دارند * زشتى و پليدى و رذالت دارند هر آنكه بخيل است ستمكار بود * در روز عمل ز حق خجالت دارند
البخل جامع لمساوى العيوب ، ( إلخ ) بخيل زشتيها و عيوب را گردهم فراهم آورد و مى كشاند انسان را بسوى گمراهى ، و تو اى مؤمن و پارسا بدان آن كسى كه بخل بورزد بر چيزى يا كسى ، از آن كمتر است كه خواست خداى را نخواهد و چون ندارد چيزى را كه چشم طمع بر آن دوخته ، همين امر موجب گردد كه بظلم و ستم راهى گشته و حتى ترحمى به زير دستان خويش نكند و آن ستمگر و بخيلى كه بفكر آراستن و راحتى خويش بوده و هميشه در تلاش بيهوده و كج روى است كه شايد راحتى و آسايش بدون دليل يابد ، پيروز نخواهد گشت و بدان كه همين امر موجب گمراه گشتن وى شده و از هر آسايشى دور باشد و چنان است كه در خويشتن گم شده است . پس : حسودان و بخيل ها زشتى و پليدى و گمراهى همراه دارند و هر كسى كه بخيل بود ستمكار نيز مى باشد و در روز رستخيز نادم و پشيمان و خجل از كرده خويش در نزد خداوند متعال خواهد بود چنان كه از بخالت خويش ستم نموده و رحم و مروت در قلبش كشته شده است و ستم گرى يكى از گناهان بزرگ است كه حسود و بخيل نيز از آنهاست .