تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 142

مساهمون:

ص١٤٢

احترام

اى دوست بدان هر آنچه شد قدر كسى * اندك نشمارى و نخوانى چه بسى گر حمد تو اندك از حسادت باشد * چون بيش شود بچاپلوسى برسى
الثناء باكثر من الاستحقاق ، ( إلخ ) حمد ز ستايش بيش از آنچه سزاوار باشد چاپلوسى و كمتر از آنچه شايسته است حسد بردن مىباشد ، و عاقل و دانا آن كسى است كه از حد تجاوز ننموده و كمتر از آنچه كه لايق حمد را بايد بخواند ناديده نگرفته منزلت وى را بكمال بيان نمايد ، و هر كسى را به حد شايستگى مقام و منزلت او بداند و احترام بنمايد كه ضايع نگردد حق كسى در احترام حتى اگر مقام كسى را بيش از اندازه بيان نمائيد از مقامش كاسته‌ايد و چنين عمل حسادت است و دروغ كه موجب كينه و بخل گردد و كينه جويان دور از رحمت الهى مى باشند نيز در ستايش و شناخت كسى بيش از اندازه و كمتر از مقام شايسته نيست ، پس : قدر و منزلت كسى را نبايد كم و يا زياد نمود چه در گفتار و چه در رفتار خويش ، چنان كه اگر در حمد و ستايش و احترام از آنچه سزاوار باشد كمتر احترام نمايى از حسادت است و چون بيش از اندازه ستوده شود ستايشگر چاپلوسى خويش را نشان خواهد داد
منتخب نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 142 | احمد على بابائى