فقير و غنى
محبوب بود توانگرى نزد خداى * بر نعمت و روزى آورد شكر بجاى
در نزد خدا عزيز آن عده فقير * دانند كه نيست جز خدا چاره گشاى
العفاف زينة الفقر ، ( إلخ ) محبوب بودن تنگدست از پاكدامنى و محبوب بودن توانگر و غنى سپاسگزارى و شكر اوست ، كه فقير و بى چيز دست پيش بنده خدا دراز نكند و فقط از خداى خود بخواهد مردم بر او رحمت آورند همانا كه او از مردم درخواست ننموده و نزد خداوند چنين بنده فقيرى عزيز است ، و توانگرى كه از مردم بى چيز و فقير دستگيرى نمايد و سپاس حق را از نعمت و فراوانى بر خويش بجاى آورد محبوب است نزد خداوند و نعمت او افزون تر خواهد شد زيرا قدر نعمت دانسته و سپاس گوى حق و نيك خوى و مهربان گشته و هيچ وقت درمانده نگردد و مشگلها بر او آسان شود و از آتش دوزخ برى خواهد بود .
پس : آن عده توانگر نزد خداوند عزيز هستند كه شكر نعمت نموده و به ياد مستمندان باشند و نيز سپاس و عبادت خداوند تبارك و تعالى بنمايند و فقيرانى نزد خداوند محبوب مى باشند كه جز به خداوند ملجاء ديگرى نجويند و چاره گشاى خويش هيچ بنده خداى را ندانند و اميد آنها تنها خداوند بزرگ باشد و بس ، كه اين دو دسته را خداوند دوست مى دارد و عفوشان نمايد و بگذرد از گناهانشان .