سزاى بدى
گر سوى تو سنگ ابلهان سر برسد * با عفو تو سنگ سخت ، چون پر برسد
مى كوب بفرقش آنكه در حديدى * سنگش ز ره شرورى و شر برسد
ردوا الحجر من حيث جاء ( إلخ ) از مكانى كه سنگ آمده بر گردانيد به همان جا ، زيرا شر و بدى را پاداشى جز شر و بدى نباشد و به همان اندازه كه بر شما بدى شده بد باشيد و شر را دور نمائيد نه به حد تندخويى كه جاى عفو باشد و تا جايى كه بايد بخشيد بدى - نكنيد و عفو نمائيد و چون بخشش و عفو زيان رساند آن وقت است كه شر را به شرور برگردانيد ، نيز ابلهان را از نادانى بدى باشد و بايد بخشيد و خشم ننمود كه با عفو نمودن ابلهان چون سنگى رسيده باشد چنان است كه پر كاهى بر سرت خورده مگر از روى بدى و شر كه بايد جواب آن را با بدى و شر داد .
پس : اگر از جائى كه سنگ آمده با رأى خويش بنگرى پاسخ دادهاى ، چنان كه ابلهى از روى خطا زيان رسانيد مى توان با عفو و گذشت او را مهربان نمود و چون سنگى كه بر تو رسيد از او به صورت پر كاهى نرم خواهد گشت و اگر زيان را شرورى بر تو روا داشت نيز تو بر او بدى نما ، تا جايى كه بخشش روا نباشد در آن حال سنگش را پاسخ همان سنگ است .