پيمان
گر وعده دهى وفا بعهدت نكنى * معلوم كه بد قوليت از هر سخنى
اعمال تو شايسته نگردد زيرا * عهدى كه بدين بستهاى پيمان شكنى
المؤول صر حتى يعد ، ( إلخ ) رها و آزاد باشند خواستهها تا هنگام وعده و موئد آن و كسانى كه چيزى از او خواسته شود برغبت خويش خواه بدهد و خواه ندهد و بهتر آنكه وعده نداده و بدقول نگردد ، نيز هنگامى آزادى قول را بيكسر مى كشاند كه وعده كند و آن هنگام است كه بقول خويش بايد وفا كرده و چون خلاف اين شود وعده دهنده بدقول گردد نزد خلق و همانطور بوعدههاى اعمال خويش كه عبادت است وفا نكند و پيرو اعمال نيك نگشته از خداوند بزرگ بى خبر گردد كه موجب بى - ايمانى و راه شيطانى رفتن است و جهنم سراى ابدى اش .
پس : اگر وعده داده بد قولى نمايى از هر گفتهات بدقولى سرزند چنان كه خويت همان شود و اعمالت نيكو نگردد زيرا به ايمان وعده داده و وفا نكنى كه موجب گمراهى و راه شيطانى رفتن و دور از رحمت الهى گشتن است و در آن سراى دوزخ است مكان ابدى كسى كه وفا به - دين نكند و همان بد قول و پيمان شكن باشد .