تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠

نزاع

آن كس كه همى كند نزاع و زد و خورد * نابودى و سختى و ستم سود ببرد در كينه و سختى و فنا مغلوب است * غالب چو ستم نموده و ز خود آزرد
ان للخصومة قحما ، ( إلخ ) نزاع را نابودى هاست و زد و خورد انسان را به سختيها و ستمگرى و حتى نابودى مى كشاند . چنان كه اگر كننده مغلوب گردد ، كينه بدل گيرد و از ايمان باز ماند زيرا مغلوب بفكر انتقام است و چون به ياد انتقام بود كينه بدل داشته و كينه دشمنى بباد آورد و حتى امكان قتل نفس گردد و چون غالب آيد و پيروز در نزاع شود ستم نموده كه كينه‌اش همان غالب شدن است ، كه هر دو طريق را فنا و نابودى باشد و خردمندان از نزاع و زد و خورد بپرهيزند و دورى مى جويند ، زيرا مى دانند قهر الهى را بر خويش خواهند آورد و هم چنان ستمگر و كينه جو گردند . پس : كسانى كه نزاع و زد و خورد كنند سودشان همان ستمگرى و سختى و نابودى است كه اگر مغلوب گردند سختى بينند و كينه بدل گرفته و فنا سازند پاكى و پارسايى خويش را و نيز غالب شدن همان ستمگرى باشد كه آزرده گردد مغلوب از او و آزردن و دل شكستن گناه و موجب قهر الهى گردد .