كرم
بنما تو كرم كه زنده هستى ، دارى * بعد تو وصى چون ندهد اجبارى
پاداش ز بعد تو چنانت نرسد * از بهر نجات خويش ، خود مختارى
يا ابن آدم كن وصى نفسك ( إلخ ) اى پسر آدم خود وصى خويش باش و از دارائيت كرم نما آنچه را كه ميل دارى ، نيز از تو بدهند نه آن اندازه كه خويش بميل و رغبت دهى و تو براى خويشتن بهتر توانى بخشيد تا وصى تو ، چون كسى نيست كه ديگران را از خود بيشتر دوست بدارد ، « حتى مادر و فرزند » و چون خود را در آخرت سرافراز خواهى كرم نما از مالت به اندازهاى كه برايت ممكن است و بدان كه وصى تو نتواند خواسته قلب ترا بدهد گر چه بعد از تو خيرات نمايد و به بخشد از اموالت را به راه ثواب و خير تو كه به آن انداز اجر نخواهى يافت در روز جزا و خداوند ، هر كس را به حد و اندازه محبت قلبش محبت و بخشش نمايد .
پس : چون زندهاى و دارى كرم نما و ببخشش از مالت را كه بعد از تو وصى و بازماندگانت نخواهند داد به رغبت و ميل و چون بدهد اجبارش نباشد و چنان اجرى هم بر تو نرسد كه خواهانى چون خود از براى فردايت و نجات از آتش دوزخ بايد تلاش كنى و نيكى نموده و كرم نمايى .