احسان
خواهى كه شود نيكى بفرزندانت * بر زاده ديگران نما احسانت
احسان بود از صفات نيكوى بشر * گر شاد كنى ، خدا كند شادانت
احسنوا فى عقب غيركم ، ( إلخ ) احسان و نيكى كنيد به فرزندان ديگران تا عوض آن را بفرزندان شما نمايند و فرزندان ديگران را چون فرزندان خويش بدانيد و محبت كنيد ، و احسان نمائيد به هم نوعان خويش كه آنها فرزندان گذشتگان هستند و فرزندان تو نيز محتاج احسان و نيكى ( منظور از محتاج احسان هستند به يارى و كمك از مادى يا معنوى احتياج دارند ) مى باشند و چون چنين كنى فرزندان و بازماندگانت را مددكار باشند و در سختى ها به او كمك كنند و از تعب نجاتش دهند و نيز نيكى در همه حال شايسته باشد و هر جوانمردى را واجب است كه نيكى كند ، زيرا نيكوكارى و احسان نمودن يكى از صفات پسنديده مى باشد و خداوند نيكوكاران را بسيار دوست مى دارد .
پس : ميل بردى كه بفرزندانت نيكى شود ، بفرزندان ديگران نيكى و احسان نما كه يكى از صفات پسنديده بشر احسان و نيكى است و چون نيكى نموده دلى از خود شاد نمايى خداوند بزرگ در آن سراى ترا شاد نمايد و از آتش جهنم برى دارد .