تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤

جوانمردان

گر مهر و محبتى شود از خويشان * ظاهر بودش محبت ار داده نشان از دل بودش مهر ، جوانمردان را * قدردانى چو پاداش بود برايشان
الكرم اعطف من الرحم ( إلخ ) جوانمردان از اقوام و خويشان مهربانتر باشند چنان كه دوستى و مهربانى جوان مردان حقيقى و بدون مكر و ريا است كه به مرور زمان هويدا گردد ، چنان كه مهربانى خويشان اجبارى و از روى محبت خانوادگى و يا از روى ريا باشد و محبتشان را پايه‌اى نيست و چون حقيقى باشد به حد مهربانى جوان مردان نبوده و خردمند كسى است كه قدر جوانمردان را بداند و مهربانى آنها را بدون پاداش نگذارد كه پاداش مهربانى آنان همان قدردانى و مهربانى فزونتر مى باشد ( بايد دانست كه اقوام و خويشان نيز مهربانى دارند ولى محبت آنها دائمى و يا از روى اجبار است و به حد محبت جوانمردان نخواهد رسيد زيرا بمرور مهربان شده‌اند ) پس : اگر از خويشاوندان محبت و مهربانى شود اجبارى يا ظاهرى است كه بروز مى نمايد بر تو و جوانمردان را مهربانى از دل باشد و قدردانى از جوانمردان پاداشى است كه بر آنها شايسته بوده و محبت فزونتر را جواب محبت آنها بايد داد .