آفريدگان همه روزيخوار اويند ، و ( 1 ) او روزيهايشان را تضمين كرده ، و قوت و غذاى ايشان را مقدّر ساخته است ( ضمن أرزاقهم و قدّر أقواتهم ) . « 1 » بنا بر اين ، پس فقر و بينوايى و ديگر امور ياد شده از كجا سرچشمه مىگيرد و مىجوشد ؟ بدون شك امور فاجعه آميز ياد شده چيزهايى است كه جنايت ثروتمندان و غصب غاصبان و ستم ستمگران اقتصادى آنها را پديد مىآورد و بر جامعه تحميل مىكند . اينك بيان قاطع اسلام را در اين باره بنگريد :
پيامبر اكرم « ص » مىفرمايد :
إنّ الله جعل أرزاق الفقراء في أموال الأغنياء ، فإن جاعوا و عروا فبذنب الأغنياء « 2 » .
- ( 2 ) خدا روزى تهيدستان را در اموال ثروتمندان قرار داده است ، پس اگر گرسنه و برهنه بمانند ، سبب آن گناه ثروتمندان است . امام علىّ بن ابى طالب « ع » مىفرمايد :
ما جاع فقير إلَّا بما منع غنيّ . « 3 » فقيرى گرسنه نمىماند مگر به سبب آنكه ثروتمندى حق او را باز مىدارد . امام جعفر صادق « ع » مىفرمايد :
. . . إنّ النّاس ما افتقروا ، و لا احتاجوا ، و لا جاعوا ، و لا عروا ، إلَّا بذنوب الاغنياء « 4 » - ( 4 ) مردمان ، تنگدست و نيازمند و گرسنه و برهنه نمىشوند ، مگر به سبب گناه ثروتمندان .
هامش
« 1 » « نهج البلاغه » 231 ؛ عبده 1 / 159 .
« 2 » « مستدرك الوسائل » 1 / 509 .
« 3 » « نهج البلاغه » / 1242 ؛ عبده 3 / 231 . در اين شرح چنين آمده است : « ما جاع فقير إلَّا بما متّع به غنيّ هيچ فقيرى گرسنه نمىماند مگر به سبب آنچه ثروتمندى بكامرانى ( و فراوانى ) از آن استفاده مىكند » .
« 4 » « وسائل » 6 / 4 .