آنان فهمانده است كه چگونه با پديدهء ويرانگر فقر به مبارزه برخيزند ، و محرومان ، ظلمهاى اقتصادى را به هيچ روى برنتابند .
9 - آنچه اسلام با تأكيد در بارهء آن سخن گفته ، اين است كه محروم بودن محرومان و گرسنگى گرسنگان و برهنگى برهنگان و نيازمندى نيازمندان و بينوايى بينوايان ، معلول قضا و قدر الهى نيست ، زيرا كه خداوند مردمان را آفريده و براى آنان روزى و آنچه زندگى ايشان به آن وابسته است فراهم ساخته است * ( ( نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ) * « 1 » ما امكانات زندگى در اين جهان را در ميان مردمان تقسيم كردهايم ( و براى همگان سهمى قرار دادهايم ) ) ؛ ابزار زينت و زيور نيز برايشان پديد آورده است * ( قُلْ : مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ الله الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِه ؟ ) * « 2 » بگو : چه كسى زيورهايى كه خدا براى بندگانش به وجود آورده حرام كرده است ؟ ) ؛ آرى
هامش
« 1 » « سورهء زخرف » ( 43 ) : 32 - حضرت امام جعفر صادق « ع » در بارهء تقسيم الهى اموال در ميان همهء توده ها چنين مىفرمايد : « إنّ المال مقسوم ، مضمون لكم ، قد قسمه عادل بينكم بيگمان مال تقسيم گشته ، و براى همه تضمين شده است ، خداى عادل آن را در ميان شما قسمت كرده است » ( « اصول كافى » 1 / 30 ) . اين سخن مىرساند كه همهء مردمان در تقسيم الهى شريكند و سهمى دارند . بنا بر اين هر كس سهمش به او نرسد ، جز غصب غاصبان حقوق ديگران ، و تعدّى ستمگران اقتصادى ، و سهل انگارى و ناتوانى آنان كه بايد در اين باره ها اقدام كنند علَّتى نمىتواند داشت . و اينكه در سخن امام صادق « ع » وصف به كار رفته است يعنى « عادل » ( قسمه عادل بينكم ) و فعل « قسم » به وصف ( عادل ) اسناد داده شده است ، دليل بسيار روشنى است بر مفهوم علَّيّت و ضرورت رعايت عدالت در تقسيم ، زيرا تقسيمكنندهء عادل است و جز به ميزان عدالت تقسيم نخواهد كرد . و چون « تكاثر » و « فقر » هر دو از عدالت دور است و هر دو ظلم است ، و خداوند متعال محال است به كسى ظلم كند ، بنا بر اين ، ظلم از خود مردم پيدا مىشود ، و اين خود مردمند كه برخى بر برخى ديگر ظلم مىكنند ، و سهم آنان را مىبرند ، و قدرتمندان ضعيفان را مىبلعند - چنان كه در « قرآن كريم » آمده است ، و احاديث در اين باره خواهد آمد - و به خوبى روشن است كه اين وضعگيرى قرآنى و حديثى ( كه امكانات بايد براى همه باشد و همگان در آنها سهيمند ) ، بايد در اجتهاد و فتوا و قانونگذارى و اجرا همواره ديده شود و به عمل درآيد .
« 2 » « سورهء اعراف » : 32 . و شايد مسلمان متعهّد ، معتقد نباشد كه اين زيورها كه خداى متعال براى بندگان خود آفريده است ، مخصوص توانگران و اترافگرايان است ، و خداوند زيورها را تنها براى آنان فراهم آورده است ، و بينوايان و ناداران جزء بندگان خدا نيستند ، و در اين آفريده ها سهمى ندارند ؟ !