ورزد ، و علماى مسلمان بايد به مبارزهء با او برخيزند .
سخن امام علىّ بن ابى طالب « ع » نيز پرتوى بر اين حقيقت مىافكند ، آنجا كه مىفرمايد : « و إن أفاد مالا أطغاه الغنى « 1 » اگر مالى به دست آورد ، توانگرى او را به طغيان وامىدارد » . پس توانگرى طاغوت ساز است ، و توانگر سركش طاغوت . همچنين آموزشى از امام علىّ بن الحسين سجّاد « ع » ما را به اين ناحيهء عظيم در زندگى و اجتماع رهبرى مىكند : « أيّها المؤمنون ! مصيبتكم الطَّواغيت من أهل الرّغبة في الدّنيا ، المائلون إليها « 2 » اى مؤمنان ! فاجعه در زندگى شما همين طاغوتان دنياطلب دنيادوستند » . اين تعليم مفهوم بزرگى از طاغوت را به ما مىآموزد ، يعنى « طاغوت اقتصادى » ، كه امام معصوم او را از مصيبتهاى جامعهء انسانى و ايمانى خوانده است . پس طاغوتيگرى اصلى همان است كه از مال فراوان و مالكيّتهاى كلان و زندگيهاى شادخوارانه بروز مىكند ، خواه به صورت سياسى باشد يا اقتصادى .
و در جاى جاى ، از اين دو باب ، پاره هايى از اين تعاليم در اختيار شما قرار خواهد گرفت تا طاغوت اقتصادى را در برابر ديدگانتان قرار دهد ؛ و اكنون باز به فروغگيرى از انوار كتاب آسمانى مىپردازيم :
5 * ( إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى فَبَغى عَلَيْهِمْ ، وَآتَيْناه مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَه لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ ، إِذْ قالَ لَه قَوْمُه : لا تَفْرَحْ ، إِنَّ الله لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ، ) * « 3 » قارون از قوم موسى بود ، پس بر آنان سركشى كرد ( ستم روا داشت ) ، و ما چندان گنج به او داده بوديم ، كه حمل « 4 » آنها براى گروهى مردم نيرومند
هامش
« 1 » « كافى » 8 / 21 .
« 2 » « امالى » شيخ مفيد / 117 .
« 3 » « سورهء قصص » ( 28 ) : 76 .
« 4 » يا : حمل « كليدهاى آنها » - شيخ طبرسى مىگويد : « بيشتر مفسّران ، مفاتح را در اينجا به معناى خزاين ( گنجينه ها ، گنجها ) گرفتهاند ، مانند آيهء * ( وَعِنْدَه مَفاتِحُ الْغَيْبِ
گنجهاى ناپيدا در نزد خداست » ، و برخى به معناى كليدها » - ( « مجمع البيان » 7 / 266 ) .