الإمام الصّادق « ع » : . . . من عال يتيما حتّى ينقطع يتمه ، أو يستغني بنفسه ، أوجب الله عزّ و جلّ له الجنّة ، كما أوجب النّار لمن أكل مال اليتيم . « 1 » امام صادق « ع » : هر كس يتيمى را تا زمانى سرپرستى كند كه يتيمى او به پايان برسد ، يا خود بتواند به كار خويش سامان دهد ، خداى بزرگ بهشت را بر او واجب كند ، چنان كه آتش را براى خورندهء مال يتيم واجب كرده است .
و - رسيدن به كار يتيمان بر پايهء عدالت
قرآن
1 * ( . . . وَأَنْ تَقُومُوا لِلْيَتامى بِالْقِسْطِ . . . ) * « 2 » . . . ( دستور خدا اين است كه ) در بارهء يتيمان به عدالت و انصاف رفتار كنيد . . . 2 * ( وَآتُوا الْيَتامى أَمْوالَهُمْ ، وَلا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ ، وَلا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ ، إِنَّه كانَ حُوباً كَبِيراً ، ) * « 3 » اموال يتيمان را ( كه كفالت كردهايد ) به ايشان بازگردانيد ، و متاع نامرغوب خود را به جاى متاع مرغوب آنان نگذاريد ، و اموال ايشان را با اموال خود ( مخلوط نكنيد ) و نخوريد ، كه اين گناهى است بزرگ ،
هامش
« 1 » « وسائل » 12 / 181 .
« 2 » « سورهء نسا » : 127 .
« 3 » « سورهء نسا » : 2 .