است كه فرمود : « ليس ثواب عند اللّه اعظم من ثواب السّلطان العادل و الرجل المحسن » « 1 » ، يعنى : هيچ ثوابى نزد خداى تعالى عظيمتر نيست از ثواب سلطانى كه به صفت عدل موصوف ؛ و مردى كه شيوهء او نيكوئى باشد .
و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه : « كفّارهء پادشاهان آن است كه تيمار و غمخوارى رعيتى كنند » « 2 » ، و « پادشاه عادل و بازرگان راستگوئى و راست پيشه ، و پيرى كه زندگانى در طاعت بهسر برده باشد ، بىحساب به بهشت روند » « 3 » .
و حضرت سرور عالم صلّى اللّه عليه و آله مكرر در مقام فخريه مىفرموده « 4 » كه : « من بهوجود آمدهام در زمان پادشاه عادل انوشيروان » « 5 » و از اين قبيل اخبار از حدّ شمار افزون است .
و بر خداوندان اورنگ دانشورى و فراست ، و سربلندان افسر هوشمندى و كياست ، و مسخران كشور كاردانى ، و مدبران امور دو جهانى پوشيده نيست كه به حكم آيهء شريفهء :
قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى
« 6 » ، دستگاه عزّت و جاه اين جهان « 7 » بسى محقّر ، و ساحت استراحت اين سراى
هامش
( 1 ) معراج السعادة : 371 .
( 2 ) بحار الانوار : 75 / 321 / حديث 20 ، 75 / 206 / حديث 57 .
( 3 ) خصال صدوق ( ره ) : 80 / حديث 1 .
( 4 ) فرمود : « د » .
( 5 ) بحار الانوار : 15 / 254 / حديث 6 ، قصص الانبياء راوندى : 316 / حديث 393 .
( 6 ) نساء : 77 .
( 7 ) جهانى : « الف » .