پس چون مدّعا را به قيد قسم نوشت به حضور صاحب عدالت مىرساند وى نوشته به « كوتوال » مىنويسد كه فلان كس بر فلان كس « 1 » ادعاى دزدى كرده است ، همين وقت رفته او را گرفتار كن ، پس « كوتوال » با مردمان خود رفته آن فقير اجل رسيده را گرفتار مىكند ، و اگر در اندرون خانهء خود يا ديگرى نشست قدرت دخول بر وى ندارند و اطراف خانه را محاصره كنند وقتى كه بيرون آيد او را گيرند و دست بسته به فضيحت و رسوائى تمام به دار العداله برند و به حضور عرض كنند ، حكم به قيد او شود تا روزى كه نوبت مرافعه به او رسد .
و اگر از اصحاب « 2 » عزّت است وى را در خانهء خودش قيد كنند و بر او مردمان تعيين كنند كه نگريزد و به او خفّت كمتر مىرسد « 3 » مگر از سلوك مردمانى كه بر او معيّن شدهاند ، و اين مرحله نيز از براى اشراف و اصحاب عزّت كمتر از قيد خانه نيست ، زيرا كه به جهت تحصيل زر انواع بدزبانيها و حركات ناهموار از آنها به ظهور مىرسد ، پس اگر سركيسه را سست كرد فى الجمله گذران مىتواند كرد و الّا فلا ، و قيد خانه فوجدارى چون ديوانى عبارت از عمارتى است كه ديوارهاى بلند دارد و از آهك و سنگ و آجر به مضبوطى تمام ساخته شده ، و مشتمل است بر بيوتات متعدّده و يك در و بر در آن مردمان سپاهى تفنگها بر دست گرفته به حفاظت مشغولاند ، و اگر قصور بر
هامش
( 1 ) شخص : « الف » .
( 2 ) صاحب : « الف » .
( 3 ) رسد : « الف » .