فصل 6 :
بدانكه : عمارتى را كه قريب به آبادى باشد محل عدالت مقرّر كنند ، و به جهت دادخواهى چند شخص از قوم انگريز مشخص « 1 » و با ايشان مفتىاى از فرقهء حنفيّه معيّن نمايند كه احكام را بر طريقهء مذهب ابو حنيفه بيان كند ، و در اوّل مرحله اين اشخاص را قسم دهند كه از جنس و نقد به صيغهء نذر يا هديه ، يا به نوع رشوه از متداعيين چيزى نگيرند ، و طرفدارى احدى نكنند ، و در انصاف اهمال ننمايند .
پس بهجهت هريك به وضعى كه لايق حال اوست مواجب و ماهيانه مقرّر كنند ، بهقدرى كه رفع احتياجش شود ، و امور معيشتش حسب الحال به انجام رسد ، و محتاج به رشوه نباشد ، و اگر مع ذلك خيانت كند و ثابت شد او را سياست كنند .
و در « 2 » دفتر سركار كمپنى مىنويسند كه فلان شخص رشوهخور است و لايق خدمت قضا نيست ، و ممكن نيست كه ديگر به آن « 3 » خدمت منصوب شود .
و انصاف آن است كه : اگرچه اغلب اين جماعت خود رشوه نمىگيرند و حتى المقدور در دادخواهى كوتاهى نمىكنند ، و لكن ظلم و ستم بىحدّ و پايان به سبب اهمال و عدم تأمّل ايشان در احوال عمله از اغلب داروغگان
هامش
( 1 ) مقرّر : « ب » .
( 2 ) و در : در « د » نيامده است .
( 3 ) به اين : « الف ، ب » .