نمودند ، بر اينكه صوبهء اجمير تا مملكت « جات » در تصرّف « هلكر » باشد ، و علاوه چند كرور روپيه به او بدهند ، و « هلكر » را بر سر « شاه جهانآباد » ، و « اكبرآباد » ، و « عليگره » و نواحى آنها منازعه نباشد ، و « ليك صاحب » مراجعت كرد .
به ظاهر اگرچه صلح شد و لكن از طرف « هلكر » آثار آن معلوم نمىشود و تا به حال كه مدّت هفت سال است اولياى كمپنى متوجّه تسخير « 1 » قلعهء « بهرتپور » كه از مملكت « جات » است مىباشند ، و مبلغ خطيرى خرج كردهاند ، و جمع « 2 » كثيرى از سرداران نامدار « 3 » و سپاهيان جرّار ايشان به معرض هلاكت رسيدهاند ، و به سبب اعانت « هلكر » هنوز مثل روز اوّل است .
احوال جماعت سكّه « 4 »
چون سخن از طايفهء سكّه در ميان آمد مناسب آن است كه مجملى از احوال و مبدأ رياست ايشان نگارش شود ، تا مطالعهكنندگان را انتظارى نماند .
بدانكه ! در بعضى « 5 » از كتب سير مذكور است كه « 6 » هند و بچه « نانك » نام كه به صباحت رخسار و ملاحت گفتار « 7 » موصوف بود در عهد دولت بابر
هامش
( 1 ) تسخير : در « ب ، ج » نيامده است .
( 2 ) جمعى : « الف » .
( 3 ) نامداران : « الف » .
( 4 ) عنوان : در « ب » نيامده است .
( 5 ) بعضى : در « ب » نيامده است .
( 6 ) بعضى : در « الف » بعد از ( كه ) آمده است .
( 7 ) گفتار : در « ب » نيامده است .