و به مراد دل رسيدند ، و نصف ملك آصف الدوله را چنان كه مذكور خواهد شد « 1 » به تصرّف خود درآوردند ، و اصلا مورد ملامت نشدند ، زيراكه به ظاهر اطاعت والدهء آصف الدوله را كه مالك و مختار بود كردهاند ، ملك و نيكنامى عايد ايشان شد ، و ذلّت و بدنامى به ديگران رسيد .
بيان سوء تدبير اركان دولت آصفيّه در قيد و عزل وزير على خان « 2 »
و نقطهء مقابل آن قوم در اين « 3 » مقدمه بلاهت و سفاهت كارگذاران و امراء آن دولت بر اصحاب بصيرت واضح و هويدا گرديد ، زيراكه وزير على خان اگر پسر آصف الدوله نبود ، نوّاب بيگم و جناب عاليه و تمام امرا و اركان دولت در حال ولادت او در حرمسراى آصف الدوله ، چرا مراسم سرور و شادمانى را كه معمول است ، به عمل آوردند ، و امرا مدّت مديده به او نذر دادند ، و او را به صاحبزادگى قبول كردند ، و جدّهء بزرگ و كوچك و زنان آصف الدوله از او محجوب نمىشدند ، و مدّت شانزده سال احدى انكار نكرد ؟ و برفرض آنكه در ايّام حيات نوّاب وزير اين مراحل از خوف بوده است ، بعد از ممات او چرا او را « 4 » بر مسند نشانيدند ، و تحسين على خان خواجهسرا و غير او از خواجهسراها و امرا قسمهاى مغلظه مىخوردهاند كه او از صلب وزير است ،
هامش
( 1 ) مذكور شود : « ب » .
( 2 ) عنوان : در « ب » نيامده است .
( 3 ) آن : « ب » .
( 4 ) او را : در « د » نيامده است .