عزم مىفرمود ديگر كسى را مجال دم زدن نبود ، و به سبب پاس عهدى كه با جماعت انگريزيه كرده بود ، با وجود قدرت و توانائى و كثرت سپاه و سامان حرب با ايشان مماشات مىنمود و صاف جواب نمىداد .
و تفضّل حسين خان كشميرى كه سابق معلّم نوّاب مستطاب سعادت على خان بهادر بود و مبلغ جزئى در ازاى آن خدمت مواجب مىيافت ، و به يمن شفقت و الطاف نوّاب آصف الدوله بهادر روشناس خلايق شده ؛ به منصب وكالت از جانب وى در كلكتّه مىماند ، در اين معامله همراه گورنر آمده واسطه جواب و سؤال بود ، و به ظاهر درخواست نيابت از براى حسن رضا خان از جانب گورنر مىنمود ، چون كلام به طول انجاميد و به هيچ وجه گورنر دست بردار از مطلب « 1 » نبود ، نوّاب وزير به جهت آنكه نيابت به حسن رضا خان نرسد ، به تفضّل حسين خان فرمود كه : ما تو را نايب مىكنيم ، او در ظاهر ابا كرد و بالاخرة خلعت پوشيده پيش گورنر رفت ، گورنر نهايت خوش شد ، زيراكه او زياده از ديگران توسّل و ارادت دلى به آن جماعت داشت .
بعضى از شعراء بلغا در اين « 2 » نيابتش اين رباعى را گفتند :
رباعى
هرچند تو نايب وزيرى * بر تو نسزد بجز فقيرى
تاريخ نيابتت همين بس * اى سبز قدم تو كاش ميرى « 3 »
هامش
( 1 ) مطلب : در « ب » نيامده است .
( 2 ) آن : « الف ، ب ، ج » .
( 3 ) يعنى : بميرى .