كيفيت عروسى كردن هنديان « 1 »
و از آن جمله آن است كه : در هنگام عروسى چند روز قبل از شب حنا بندان بر بدن داماد و عروس زردچوبه با زعفران مىمالند و لباس زرد مىپوشند ، و در مكان خلوت مىنشانند ، و در اين اوقات كمتر از آن مكان « 2 » بيرون مىآيند ، و اين ايّام را « مائيون » مىنامند ، و بعد از تمام شدن آن چند روز ايشان را غسل مىدهند و لباس فاخر مىپوشانند ، و بعد از آن روزى را معيّن كرده اسبابى كه به جهت عروس در خانهء داماد مهيّا شده است با انواع شيرينىها و تكلّفات بسيار به قدرى كه مقدور دارند بر سر مردمان مىگذارند ، و داماد را بر اسب سوار كرده با جمعيّتى كه دارند با رقّاصان و سازندگان به خانهء عروس مىبرند .
و در آنجا مردمان عروس ايشان را شربت مىدهند ، پس هركس به قدرى كه مقدور دارد از قسم روپيه و اشرفى در كاسهء شربت چيزى مىاندازد ، آنگاه پدر عروس و اگر ندارد كسى كه متكفّل امر او است به قدر مقدور به داماد خلعت وزر مىدهد و داماد به بزرگان خود و بزرگان طرف عروس از قسم روپيه و اشرفى به نوعى كه سبق ذكر شد نذر مىدهد « 3 » و مراجعت مىكنند ، و اين روز را « سانچق « 4 » » مىنامند .
هامش
( 1 ) عنوان : در « ب » نيامده است .
( 2 ) مكان : در « الف » نيامده است .
( 3 ) مىدهند : « ج » .
( 4 ) ساچق : جامهها ، سبوچههاى شيرينى ، و لوازم آرايش و غيره كه يك روز پيش از جشن عروسى از طرف داماد بخانهء عروس فرستند . ( فرهنگ معين )