پستتر است دعا مىفرستند ، و بعد از آن مطلب را پيغام مىدهند ، پس آن شخص واسطه آمده مىگويد كه : فلان شخص سلام گفت ، و يا آنكه سلام نياز ، و يا آنكه بندگى ، و يا آنكه آداب و تسليمات و كرنشات عرض كرد ، و يا آنكه دعا فرموده چنين و چنان گفته است او نيز موافق مراتب آن جواب مىگويد .
و ديگر آنكه : در هنگام نام بردن ديگرى لفظ صاحب را به آخر اسم يا لقب او اضافه مىكنند تعظيما و مىگويند : « 1 » فلان صاحب و يا آقا صاحب « 2 » ، يا مير صاحب ، يا ميرزا صاحب ، يا خان صاحب يا نوّاب صاحب ، و اگر زياده تعظيم منظور است لفظ قبله را نيز بر آن اضافه كنند ، و اگر از اين نيز زياده منظور است لفظ كعبه را نيز زياده كنند ، و به بزرگان خود چون پدر و عمو و نحو ايشان و حكّام و امثال آنها خداوند نعمت و پير و مرشد ، و قبلهگاه خطاب كنند ، و حق اين است كه اين مراحل نيز به جهت حفظ مراتب بد نيست .
هنگام رؤيت هلال « 3 »
و از آن جمله آن است كه : در شب رؤيت هلال هر ماه ملازمان را به خانهء يكديگر مىفرستند ، اعلى به ادنى و بالعكس ، و همسر به همسر مباركباد مىدهند و مىگويند كه : ماه نو بر شما مباركباد ، الّا در محرم الحرام و صفر .
هامش
( 1 ) كه فلان : « الف » .
( 2 ) صاحب : در « الف » نيامده است .
( 3 ) عنوان : در « ب » نيامده است .