بىاجرت رفت و آمد مىكنند ، و از احوال همهء ملك مطلع مىشوند و كار را بر خلايق آسان كردهاند و در سالى مبلغ كلّى به سركار ايشان مىرسد ، اميد كه حضرت باريتعالى توفيق تتبّع روزى ديگران كند .
و هرگاه خواهند كه به تعجيل به جائى روند بر « محفه « 1 » » سوار شوند هشت كس آن را بردارند و دو كس آذوقه و رخوت او را برداشته با يك مشعلدار به شتاب و جلدى تمام روانه شوند تا دو فرسخ ، و در آنجا نيز اينقدر آدم معيّن كردهاند كه از راه محفه را بر دوش آنها گذاشته و سامان او را برداشته به منزل ديگر روند ، و همچنين تا به مقصدى كه دارند مىروند ، و مسافت بعيده را در اندك مدّت به آرام تمام طى مىكنند ، و روزى يك صد روپيه خرج مىشود ، و عملهء اين كار هميشه معيّن نيستند ، بلكه هركس در هروقت كه خواهد زر داده به جهت او معيّن مىكنند ، و در اين كار نيز فوايد كليّه است .
نعمت خانه
و از آن جمله است : وضع « نعمت خانه » به اين نوع كه هركس در خانهء خود از براى مجالست و صحبت مكانى را معيّن كند ، و آن را به قدرى كه در قوّت او است به انواع چراغهاى بلورى و غيره آراسته نمايد ، و در جنب او مكان ديگر معيّن كند كه اطعمه را در هنگام خلوت مردمان او به وضعى كه خاطرخواه اوست در آنجا توره توره « 2 » مىچينند ، و از براى هر شخصى يك
هامش
( 1 ) محفه : هودج مانند ، چيزى كه « كهاران » بردوش برند ، كجاوه - تخت روان .
( دهخدا )
( 2 ) تهورا تهورا : كمكم .