معاركهء رام و راونه « 1 »
و در صوبهء « اوده « 2 » » روزى است كه در خارج شهر اوده بر كنار درياى
هامش
( 1 ) رام - راما« Rama »در اساطير هند ، شخصى است كه از تشخيص و تجسم « ويشنو » معبود هنديان بوجود آمده است ، او فرزند ( داسارات ) فرمانرواى « اوده » بوده و گويا با « ويسوا ميترا » سفرى براى مقابله با وحشيان كرده است ، او « سيتا » را كه از تجسم « لاكهمى » به وجود آمده ، بود با طرز سحرآميزى به زنى اختيار كرد ، و به سوى سرزمين پدرى خود روان شد ، آنگاه كه مىبايست به جاى پدر بر تخت نشيند ، نامادرى پير او پسر خود « بهاراتا » را بر تخت سلطنت نشاند و از پسر درخواست كرد « راما » را به مدّت 14 سال تبعيد كند .
بعد از مرگ « داسارات » با وجود كنارهگيرى « بهاراتا » از سلطنت ، « راما » بر تخت فرمانروايى ننشست و به سير و سياحت پرداخت و از اين رهگذر ، شهرتى بهسزا در زهد و مناعت نفس بدست آورد .
او وقتى كه به « سرانديب » مسافرت كرد حاكم سرانديب « راوانا » زن او « سيتا » را از دست او گرفت ، « راما » براى رهايى زن خود با فرمانرواى ميمونها « سون » همدست شد و به دستيارى آنان « راوانا » را كشت و زن خويش را رهايى بخشيد ، آنگاه به سرزمين پدرى خويش برگشت و بر تخت پادشاهى نشست ، و به اجراى عدل و داد و حق و حقيقت همّت گماشت ، در هندوستان منظومهاى مصوّر و بزرگ به نام « رامايانا » به زبان سنسكريت با شيوهاى شيوا و شاعرانه نوشته شده كه حاوى شرح سفرهاى « راما » در شبه قارهء هند است ، و در حقيقت به منزلهء شاهنامه يا زبور هنديان مىباشد .
اين كتاب علاوه بر اينكه از كتب مقدس هندوهاست ، يكى از بهترين نمونههاى آثار ادب باستانى هند بشمار مىآيد ، و به واسطهء داشتن مضامين بلند و دلانگيز به بيشتر زبانهاى اروپا ترجمه شده است . ( دهخدا به نقل از قاموس الاعلام تركى مجلد 3 )
( 2 ) اوده : نام شهرى بسيار قديمى در شمال هندوستان كنار نهر « كوكره » از توابع رود