ستى « 1 » شدن زنان هنود
و از جملهء عبادات و امور خاصّهء اين ملك است ستى شدن زنان هنود ، و آنچنين است كه : چون مرد بميرد جنازهء او را به خارج شهر به جائى كه به جهت سوزانيدن او معيّن كردهاند مىبرند و چوب صندل و غيره را « 2 » ، در آنجا خرمن مىكنند ، و آن ميّت را بر روى آن چوبها گذارند ، و زن او به اين نيّت كه باز با شوهر خود در جسد « رايان » به دنيا آيد ، غسل كند و رخوت فاخره پوشد و آرايش نمايد به نوعى كه در شب زفاف معمول است .
علما و براهمه « 3 » او را موعظه كنند و از اين عمل منع كنند ، به حدّى كه ميسّر است او را پند و نصيحت دهند ، اگر قبول كرد او را به خانه برند و در بر روى او بندند ، و اگر قبول نكرد آيد و شوهر را بر كنار گيرد ، آنگاه بر آن چوبها و ميّت و آن زن روغن ريزند و آتش زنند .
آن زن پان مىخورد و مردمان را كه به حال او گريه مىكنند تسلّى مىدهد ، و بىقدرى دنيا را بيان مىكند ، و از ميوه و غيره كه با خود دارد به آنها اندازد ، و « 4 » مردمان به قصد تبرّك برمىدارند و از او طلب دعا و قضاى حوايج كنند ، و با شوهر خود سخنان راز و نياز گويد ، تا آنكه بسوزد ، و اگر خوف فرار باشد خود را با شوهر محكم بندد ، و نادر است كه فرار كند ، و اگر فرار كرد او را
هامش
( 1 )« Sati ».
( 2 ) را : در « الف ، د » نيامده است .
( 3 ) براهمه جمع برهن است ، به معنى رهبران مذهبى برهمائيان .
( 4 ) و : در « الف ، ب ، ج » نيامده است .