و بگرياند ، خلائق به توبه و انابه « 1 » كوشند و به مبدأ رجوع كنند « 2 » ، و اين فقير از اين عيد در اين حدودى كه ديده اسمى و رسمى نشنيده است .
چرخ پوچه « 3 »
بلى در بنگاله « 4 » و حدود آن عيدى است كه آن را « چرخ پوچه » گويند ، يعنى پرستيدن چرخ ، و آنچنان است كه در آخر زمستان در گذرها و ميدانها چوبى قوى و بلند به قدر بيست ذرع تقريبا ، بر زمين محكم استوار كنند ، كه خوف شكستن و افتادن آن نباشد ، و تختهء مدوّرى وسط آن را سوراخ كرده بر سر آن نصب كنند ، و بر آن چوبى ديگر بلند به قدر سه چهار ذرع نهند ، و اين چوب نيز از وسط سوراخ است ، و بر آن چوب بزرگ عرضا نصب شده است ، دو طرف چوب كوچك را به ريسمانها بندند كه تا زمين رسند ، و بر يك طرف آن ريسمانها ، چند قلّاب بزرگ ماهىگيرى بندند ، و طرف ديگر خالى است .
پس مرتاضين به قصد ثواب چند روز امساك كنند و در روز ميعاد خود
هامش
( 1 ) انابت : « الف ، ب ، ج » .
( 2 ) كشكول شيخ بهائى : 1 / 12 .
( 3 )« CharkH , Pooja »اسمى است هندى به لغت اردو ، و ساكنين منطقهء شرقى هند آن را نوعى بازى مىدانند كه در آن ستون چوبى نصب كنند و بر آن طناب يا ريسمانى بياويزند ، و بچّهها را بر آن سوار كرده ، به گردش درآورند تا تفريح كنند . ( فرهنگ آصفيه )
( 4 ) بنگالا : « ب ، ج » .