مملكت را به دادن درم و دينار و اقمشهء نفيسه ، و تحايف لطيفه و نرمزبانى فريفته كرده ، بعد از آن به سهولت تمام بر آن مسلّط شدهاند ، چنانچه از مطالعهء احوال هند معلوم خواهد شد ، و تسلّط ايشان در هر ديار نه بس موجب زوال سلطنت و رياست و حصول بدنامى و ذلّت است ، بلكه مع ذلك باعث قطع سبيل امر به معروف و نهى از منكر و خرابى دين مبين ، و انهدام اركان شريعت سيد المرسلين است ، و سبب خسران دنيا و آخرت است ، فاعتبروا يا اولى الابصار !
متوقّع از اصحاب عقل و بينش و ارباب كياست و دانش سيّما سلاطين نامدار و شاهزادگان والاتبار و حكّام ذوى الاقتدار ، آنكه به نظر تعمق و اعتبار در اين اوراق ملاحظه فرموده ، بازى و افسانه طرازيش نگمارند ، اللهم انّي أنذرت و أنصحت و اشهدك « 1 » و كفى بك شهيدا .
اعياد و عبادات اهالى هند
در اين ملك اعياد و عبادات بسيار است كه در ساير ممالك نيست ، از آن جمله : آن است كه روزى معيّن است كه براهمه « 2 » اطفال ساده را رخوت « 3 » فاخرهء زنانه پوشانند و به رقص و بازى وادارند ، جمعى عاشق شوند و برخى معشوق و قصهء عاشقى و اشعار عاشقانه به نغمه و آهنگ سرايند ، و حركات
هامش
( 1 ) اشهدت : « ب » .
( 2 ) براهمه ( جمع برهمن ) : به پيشوايان روحانى آئين برهمائى اطلاق مىشود .
( 3 ) رخوت ( جمع رخت ) : به معنى لباس است . ( فرهنگ معين )